Loading...
Геномикс ба фармакогеномикс
Зохиогч
Он
2020 оны нэгдүгээр сарын 1
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
17
Issue
1
Start Page
84
End Page
86
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Өвчин эмгэгийн молекул үндсийг тогтоох нь орчин үеийн анагаах ухааны оношилгоо, эмчилгээнд шинэ дэвшил авчирсаар байна. Геномиксыг судласнаар нэг болон олон генийн шалтгаант эмгэгийн молекул үндсийг мэдэж үүний дүнд бусад аргаар ялган оношлоход төвөгтэй тохиолдлуудыг бүрэн гүйцэд оношилж чадаж байна. Хүний удмын материал өвчин эмгэгт өртөмхий байдал төдийгүй бие махбодийн онцлогийг хадгалж байх тул эмгэг байдлаас урьдчилан сэргийлэх, хувь хүний анагаах ухааны салбар, эмийн сонголт, зохистой тун хэмжээг тогтоох зэргээр фармакогеномиксын салбарт үр дүнтэй байна. Урвалж, багаж тоног төхөөрөмжийн дэвшил, программчлалын хурдацтай хөгжлийн ачаар геномиксын судалгааны аргуудын үнэ өртөг асар ихээр буурч, цаг хугацаа хэмнэгдэн, бүтээмж хэдэн мянга дахин их болсноор ойрын ирээдүйд хүн бүр геномиксын шинжилгээнд хамрагдаж өвчин эмгэггүй урт наслах боломж бүрдэж байна.
It is crucial to define a molecular basis of disease, which is offering an enormous development to the modern medical diagnostics and treatment. Studying genomics for understanding the molecular basis of mono and polygenic disorders, gives us chance to differentiate and to complete the diagnosis. Therefore, the human genome retains a specificity of disease vulnerability and quantitative traits, the pharmacogenomics receiving beneficial yield for disease prevention, proceeding individual medicine, selection of drugs, and its adequate dosing. Soon, everyone will live longer and healthier with genomics diagnostics. And it is becoming more feasible due to increasing reagents, gaining more devices, decreasing the price of genomic tools, and boosting high performances.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1465
Эшлэл
Ж.Жамбалдорж, Г.Чимэдлхамсүрэн, Ж.Сарантуяа. Геномикс ба фармакогеномикс. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2020;17(1):84-86.