Loading...
Уушигны жижиг эсийн бус хорт хавдрын үед EGFR мутаци генийг тодорхойлсон үр дүн
Зохиогч
Он
2025 оны арван хоёрдугаар сарын 5
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
21
Issue
6
Start Page
105
End Page
111
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Уушгины хорт хавдар нь дэлхий дахинд хорт хавдрын шалтгаант нас баралтын тэргүүлэх шалтгаан хэвээр байгаа бөгөөд жил бүр ойролцоогоор 1.8 сая хүн нас барж, нийт хавдрын нас баралтын 18%-ийг эзэлдэг1. GLOBOCAN 2024 тайланд дурьдсанаар дэлхий дахинд 2.4 сая шинэ тохиолдол бүртгэгдсэн бөгөөд энэ нь хөхний хорт хавдрын дараа хоёрдугаарт орж байна2. Уушгины хорт хавдрын 85%-ийг жижиг эсийн бус уушгины хорт хавдар (ЖЭБУХХ) эзэлдэг бөгөөд түүний дотор хамгийн түгээмэл хэлбэр нь аденокарцинома юм3. Зорилго: Монгол Улсад уушгины хорт хавдартай өвчтөнүүдийн дунд HER2 идэвхижил болон EGFR, EML-ALK, ROS1, BRAF, KRAS, генийн мутаци тархалтын зураглалыг тодорхойлох, эдгээрийн клиник болон морфологийн үзүүлэлтүүдтэй харьцуулан хамаарлыг үнэлэх. Арга, аргачлал: ХСҮТ-ийн эмнэлзүйн эмгэг судлал молекул генетикийн лаборатори болон эмгэг судлалын лабораторит 2019–2025 оны 6 сар хүртэл хийгдсэн уушгины хорт хавдартай өвчтөнүүдийн архивын материалыг ашиглан ретроспектив аргаар судалгааг хийсэн болно. Хавдрын эдээс ДНХ ялгах арга: Эмгэг судлалын тасгийн архивт хадгалагдаж буй уушгины хорт хавдар гэсэн оноштой өвчтөнүүдийн лааны тосонд цутгаж бэлтгэсэн эдийн блокуудыг сонгон авч судалгаанд ашиглав. Тухайн блокуудын 5–10 мкм зузаантай зүсэж тавиур шилэн дээр H&E будаг хийсний дараа эмгэг судлаач ≥20–30% хавдрын эс агуулсан хэсгийг тодорхойлон, макро диссекц хийж шинжилсэн. EGFR/BRAF/KRAS/EML-ALK/ROS1 генийн мутаци тодорхойлох БХ-ПГУ ын шинжилгээний арга: EGFR генийн мутацийг илрүүлэх шинжилгээг PANAMutyper™ EGFR Mutation Detection Kit (Panagene, Daejeon, БНСУ)-ийн үйлдвэрлэгчээс гаргасан зааврын дагуу гүйцэтгэсэн. PCR-ийн урвалийг тухайн үйлдвэрлэгчийн зөвлөсний дагуу нийцэх төхөөрөмж дээр (Roche, Light Cycler 480, Germany) хийв. Prisma-10 программ ашиглан статистик боловсруулалтыг хийсэн. Үр дүн: Судалгаанд нийт 282 уушгины хорт хавдрын тохиолдол хамрагдсанаас EGFR генийн мутаци 44%-д илэрсэн бол сөрөг 56%-д бүртгэгдэв. Насны бүлгээр ялгаагүй (p=0.2636) боловч, эмэгтэйчүүдэд EGFR мутаци эерэг байх нь өндөр (36.6% vs 19.6%, p=0.0019) байв. Үе шат, T, N, M ангиллын хувьд статистикийн хувьд ач холбогдолтой ялгаа илрээгүй (p>0.05). Амьдралын хэвшилтэй холбоотойгоор тамхи таталт болон EGFR мутацийн хооронд хамаарал тогтоогдсонгүй (p=0.4178). Харин морфологийн ангиллын хувьд аденокарциномын бүлэгт EGFR мутаци илрэх хувь өндөр (54.83%) байсан нь хавтгай хучуур эсийн хавдартай (31.8%) харьцуулахад статистикийн хувьд ач холбогдолтой ялгаа үзүүлэв (p=0.002). Судалгаанд нийт 282 уушгины хорт хавдрын тохиолдол хамрагдсан бөгөөд түүнээс аденокарцинома 155 (54.9%), хавтгай хучуур эсийн хавдар (SCC) 116 (41.1%)-ийг эзэлж байв. EGFR мутацийн эерэг гарсан нийт тохиолдол 43.97% байсан бөгөөд аденокарциномад өндөр (24.82%) хувьтай илэрсэн бол хавтгай хучуур эсийн хавдарт (13.1%) харьцангуй бага илэрлээ. Үүнээс тухайн генийн экзон тус бүрээр авч үзвэл экзон 18-ийн мутаци нийтдээ 6% тохиолдолд илэрч, булчирхайлаг хэлбэр дээр давамгайлсан (6%, 4.25%). Экзон 19-ийн мутаци нийт 8.15%-д илэрсэн бөгөөд энэ нь зорилтот эмчилгээнд мэдрэг бүлэгт багтдаг. Экзон 20-ийн мутаци 3.19%, харин экзон 20 T790M 1.77% байсан ба эдгээр нь эмийн тэсвэржилтийн маркер болж байна. Exon 21-ийн мутаци 9.57%д илэрч, булчирхайлаг (9.57%) хавтгай хучуур эсийн хавдраас (3.19%) өндөр хувьтай бүртгэгдсэн. Амьдарсан хугацааг анх оношлогдсон үе шатаар нь харьцуулсан дүнгээр муруйн харьцуулалтаар эрт үеийн өвчтөнүүдийн амьд үлдэлтийн хугацаа мэдэгдэхүйц урт (18.6 сар) байсан. Log-rank болон hazard ratio-ийн тооцоогоор ялгаа статистикийн хувьд ач холбогдолтой (p<0.05) гарсан нь үе шат нь өвчний тавиланг тодорхойлох нэг хүчин зүйл болохыг харуулж байна. Дүгнэлт: Монгол Улсад уушгины булчирхайлаг эсийн хорт хавдартай өвчтөнүүдийн дунд EGFR мутаци өндөр хувьтай илэрч байгаа нь бай эмчилгээ (EGFR-TKI)-г өргөн хэрэглэх шаардлагатайг харуулж байна. Харин SCC болон бусад морфологийн бүлэгт илрэлт бага байгаа нь эдгээр морфологийн дэд бүлгүүдэд молекулын өөр маркеруудыг судлах шаардлагатай байна.
Background: Lung cancer remains the leading cause of cancer-related mortality worldwide, accounting for approximately 1.8 million deaths annually and representing 18% of all cancer deaths¹. According to the GLOBOCAN 2024 report, 2.4 million new cases were registered globally, ranking second after breast cancer². Non-small cell lung cancer (NSCLC) constitutes 85% of lung cancer cases, with adenocarcinoma being the most common subtype³. The objective of this study is to map the prevalence of HER2 activation and mutations in EGFR, EML4-ALK, ROS1, BRAF, and KRAS genes among lung cancer patients in Mongolia, and to evaluate their correlations with clinical and morphological parameters (age, sex, smoking status, stage, and morphology). Aim: To determine the distribution pattern of HER2 activation and EGFR, EML-ALK, ROS1, BRAF, KRAS gene mutations among patients with lung cancer in Mongolia, and to evaluate their associations with clinical and morphological characteristics. Materials and Methods: A retrospective study was conducted using archived materials from lung cancer patients at the Clinical Pathology, Molecular Genetics, and Pathology Laboratories of the National Cancer Center of Mongolia, covering the period from 2019 to June 2025. DNA Extraction from Tumor Tissue: Formalin-fixed parafÏn-embedded (FFPE) tissue blocks from patients diagnosed with lung cancer, stored in the pathology department archives, were selected for the study. Sections of 5–10 μm thickness were cut, mounted on glass slides, stained with hematoxylin and eosin (H&E), and reviewed by a pathologist. Areas containing ≥20–30% tumor cells were identified and macro-dissected for analysis. Real-Time PCR Assay for Detection of EGFR/BRAF/KRAS/EML4-ALK/ROS1 Mutations: EGFR mutation detection was performed using the PANAMutyper™ EGFR Mutation Detection Kit (Panagene, Daejeon, South Korea) according to the manufacturer’s instructions. PCR reactions were carried out on a compatible instrument (Roche LightCycler 480, Germany) as recommended by the manufacturer. Statistical analysis was performed using Prisma-10 software. Results: A total of 282 lung cancer cases were included in the study. EGFR mutations were detected in 44% of cases and were absent in 56%. No significant age-related differences were observed (p=0.2636); however, EGFR mutations were significantly more frequent in females (36.6% vs. 19.6%, p=0.0019). No statistically significant differences were found across disease stage, T, N, or M classifications (p>0.05). No association was identified between smoking status and EGFR mutations (p=0.4178). Morphologically, EGFR mutations were significantly more prevalent in adenocarcinoma (54.83%) compared to squamous cell carcinoma (SCC) (31.8%; p=0.002). Of the 282 cases, adenocarcinoma accounted for 155 (54.9%) and SCC for 116 (41.1%). Overall, EGFR mutations were positive in 43.97% of cases, with a higher prevalence in adenocarcinoma (24.82%) than in SCC (13.1%). By exon: - Exon 18 mutations were detected in 6% of cases, predominantly in adenocarcinoma (6%, 4.25%). - Exon 19 mutations occurred in 8.15% and are associated with sensitivity to targeted therapy. - Exon 20 mutations were found in 3.19%, with the T790M resistance variant in 1.77%. - Exon 21 mutations were observed in 9.57%, more common in adenocarcinoma (9.57%) than in SCC (3.19%). Survival analysis stratified by stage at diagnosis showed significantly longer median survival in early-stage patients (18.6 months). Kaplan-Meier curve comparison, log-rank test, and hazard ratio calculations confirmed statistically significant differences (p < 0.05), indicating that disease stage is a key prognostic factor. Conclusion: The study findings reveal a high prevalence of EGFR mutations among Mongolian patients with lung adenocarcinoma, underscoring the need for widespread implementation of targeted therapy (EGFR-TKIs). In contrast, mutation rates were lower in SCC and other morphological subtypes, highlighting the importance of investigating alternative molecular markers in these subgroups.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1301
Эшлэл
Д.Мэргэн, Б.Тамир, П.Долгорсүрэн, Б.Ганзориг, Т. Ундармаа, Б.Энхжаргал нар. Уушигны жижиг эсийн бус хорт хавдрын үед EGFR мутаци генийг тодорхойлсон үр дүн. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2025;21(6):105-111.