Loading...
Нүүрс усны солилцооны алдагдал ба зүрх судасны эмгэгийн эрсдэл хоорондын хамаарлыг судалсан дүн
Зохиогч
Д.Нарантуяа
Э.Оюунсүрэн
Б.Батзориг
Я.Энхтөр
Ө.Цолмон
Он
2024 оны арван нэгдүгээр сарын 7
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
20
Issue
7
Start Page
94
End Page
98
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Чихрийн шижин нь нас баралтын тэргүүлэх шалтгаан болох Предиабит зүрх судасны эмгэг (ЗСЭ)-ийн голлох эрсдэлт хүчин зүйлсийн нэг юм. Зүрх судасны эмгэг ЗСЭ-ийн эрсдэл нэмэгдэх нь чихрийн шижин оношлогдохоос өмнө Төвийн таргалалт буюу предиабитийн үед, өлөн үеийн глюкозын өөрчлөлттэй холбоотой болохыг сүүлийн үеийн судалгаанууд онцолж байна. Зорилго: Нүүрс усны солилцооны алдагдал ба зүрх судасны эмгэгийн эрсдэл хоорондын хамаарлыг судлах. Арга, аргачлал: Энэхүү агшингийн судалгаанд МУын засгийн газраас 2022-2023 онд зохион байгуулсан “Хүн амын нас, хүйс, эрүүл мэндийн эрсдэлд суурилсан зонхилон тохиолдох халдварт болон халдварт бус өвчнөөс урьдчилан сэргийлэх, эрт илрүүлэх үзлэг, шинжилгээ, оношилгоо”-нд хамрагдагсдаас 120266 хүнийг хамруулсан. Судалгаанд хамрагдагсдыг өлөн үеийн глюкозын хэмжээнд үндэслэн хэвийн, өлөн үеийн глюкозын өөрчлөлттэй, шинээр оношлогдсон чихрийн шижин, өмнө оношлогдсон чихрийн шижин хэмээн дөрвөн бүлэгт ангилсан. ЗСЭ-ийн эрсдэлийг үнэлэхдээ судалгаанд хамрагдагсдын нас, хүйс, тамхи татдаг эсэх, чихрийн шижинтэй эсэх, систолын даралт, нийт холестрол зэрэг үзүүлэлтэд үндэслэн ДЭМБ-ын ойрын 10 жилд ЗСЭ-т өртөх эрсдэл тооцох шалгуурыг ашигласан. Үр дүн: ЗСЭ-ийн эрсдэл нь цусан дахь глюкозын өөрчлөлттэй эсэхээс хамаарч байна. Өлөн үеийн глюкозын өөрчлөлтгүй буюу хэвийн бүлгийн 62.9% нь ЗСЭ-ийн бага, 31.2% нь дунд эрсдэлтэй байсан. Харин өлөн үеийн глюкозын өөрчлөлттэй бүлгийн 49.5% нь бага эрсдэлтэй, 39.9% нь дунд эрсдэлтэй байв. Шинээр оношлогдсон чихрийн шижинтэй бүлгийн 38.1% нь бага эрсдэлтэй, 43.3% нь дунд эрсдэлтэй байсан бол өмнө оношлогдсон чихрийн шижинтэй бүлгийн 33.7% нь бага эрсдэлтэй, 45.9% нь дунд эрсдэлтэй байна. Мөн түүнчлэн төвийн таргалалттай бүлэгт ЗСЭ-ийн дундаас маш өндөр эрсдэлтэй хүмүүсийн эзлэх хувь төвийн таргалалтгүй бүлэгтэй харьцуулахад их байсан. Ялангуяа төвийн таргалалттай шинээр оношлогдсон чихрийн шижин болон өмнө оношлогдсон чихрийн шижинтэй хүмүүст ЗСЭийн эрсдэл илүү өндөр байна. Дүгнэлт: Нүүрс усны солилцооны алдагдал илрээгүй хүмүүстэй харьцуулахад алдагдлын эхэн үе буюу чихрийн шижингийн урьдал байдалтай, мөн шинээр оношлогдсон чихрийн шижинтэй хүмүүст зүрх судасны эмгэгийн эрсдэлийн түвшин өндөр байна. Төвийн таргалалттай хүмүүсийн зүрх судасны эмгэгийн эрсдэлийн түвшинг таргалалт илрээгүй хүмүүстэй харьцуулахад харьцангуй өндөр байна.
Background: Diabetes mellitus is a significant risk factor for cardiovascular disease (CVD), a leading cause of death globally. Recent studies have highlighted the role of pre-diabetes, particularly impaired fasting glucose (IFG), in elevating CVD risk even before the onset of diabetes. Aim: This study aimed to analyze cardiovascular disease (CVD) risk across different stages of glycemic control. Materials and Methods: This cross-sectional study utilized data from a nationwide health screening program in Mongolia between 2022 and 2023, involving 120,266 adults after applying inclusion criteria. The participants were categorized based on fasting plasma glucose levels (NGT): normoglycemia, IFG, newly diagnosed diabetes, and longstanding diabetes. CVD risk was assessed using WHO risk prediction charts, considering factors like age, blood pressure, smoking status, and diabetes status. Results: CVD risk varied significantly with glycemic status. Among those with NGT, 62.9% were at low risk, while 31.2% were at moderate risk. In contrast, the IFG participants had 49.5% at low risk and 39.9% at moderate risk. Newly diagnosed diabetes showed 38.1% at low risk and 43.3% at moderate risk, while long-standing diabetes had 33.7% at low risk and 45.9% at moderate risk. Participants with central obesity demonstrated a higher proportion of moderate to very high CVD risk compared to those without central obesity, particularly in individuals with newly diagnosed and previously diagnosed diabetes. Conclusion: This study emphasizes the need for early cardiovascular risk assessment and intervention, even in pre-diabetic stages like IFG. Individuals with early-stage glucose metabolism impairments, such as pre-diabetes or newly diagnosed diabetes, exhibit an elevated risk of cardiovascular disease compared to those with normal carbohydrate metabolism. Individuals with central obesity face a significantly higher risk of cardiovascular disease relative to those without obesity.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1146
Эшлэл
Б.Номууна, Э.Хангай, М.Хишигнэмэх, Д.Нарантуяа, Э.Оюунсүрэн, Д.Баярболд нар. Нүүрс усны солилцооны алдагдал ба зүрх судасны эмгэгийн эрсдэл хоорондын хамаарлыг судалсан дүн. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2024;20(7):94-98.