Loading...
Тархины саатай хүүхдийн алхааны биомеханикийг үнэлсэн үр дүн
Зохиогч
Он
2026 оны тавдугаар сарын 22
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
22
Issue
5
Start Page
171
End Page
176
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Тархины саа нь пренаталь эмгэгийн дотор хамгийн элбэг тохиолддог ба тархины хөгжлийн эрт үеийн гэмтлээс үүдсэн байршлын болон хөдөлгөөний өөрчлөлтийн бүлэг хам шинжээр илэрдэг эмгэг юм. Тархины саа нь улс орны хувьд харилцан адилгүй байгаа боловч дунджаар 1000 амьд төрөлтөнд 1.5-3.4 тохиолддог. Монгол улсад тархины саа 1000 амьд төрөлтөнд 1.89 тохиолддог байна. Тархины саатай хүүхдүүдийн 1/3 нь алхах боломжгүй байдаг боловч их биеийн хөдөлгөөний үйлдлийг тодорхойлох системээр GMFCS I, II, III түвшний хүүхдүүд бие дааж болон туслах хэрэгсэл ашиглан алхах чадвартай байдаг. Судалгаанаас үзэхэд алхааны дүн шинжилгээ нь тархины саагийн хөдөлгөөний эмгэгийн талаар чухал ойлголтыг өгч, эмчилгээний төлөвлөлт, тавилан зэргийг сайжрахад нөлөөлөх ач холбогдолтойг онцолжээ. Зорилго: Тархины саатай, шувуун алхаа (Jump gait)-аар алхдаг хүүхдүүдийн алхааны биомеханик тодорхойлох. Арга, аргачлал: Бид судалгаандаа 8-15 насны тархины саа оноштой, их биеийн хөдөлгөөний үйлдлийг тодорхойлох системийн ангиллаар (GMFCS) 1-р түвшний 14, хяналтын бүлэгт 14 эрүүл оролцогчийг тус тус хамруулсан. Судалгаанд хамрагдсан нийт оролцогчид, асран хамгаалагчдаас ерөнхий асуумж авсан бөгөөд үүнд нас, хүйс, биеийн жин, өндөр зэргийг оруулсан. Бид судалгаандаа 3D оптикал камерын систем болон хүчний хавтанг ашиглан алхах үеийн доод мөчний биомеханикийн үзүүлэлтүүдийг тодорхойлсон. Судалгаанд оролцогчдын алхааг бичиж авахын өмнө хүүхдүүдийн биен дээр гэрэл ойлгогч маркеруудыг анатомийн онцлох цэгүүдэд байрлуулсан. Үр дүн: Саатай болон эрүүл хүүхдүүдийн алхааны кинематикийг харьцуулан судлахад алхах үеийн түнхний хөдөлгөөнд хөдөлгөөний далайцын ялгаатай байдал ажиглагдсангүй. Харин саатай хүүхдүүдийн өвдөгний хөдөлгөөний далайцыг хяналтын бүлгийн хүүхдүүдтэй харьцуулахад ач холбогдол бүхий ялгаатай байв. Эдгээр ялгаа нь алхах үед саатай хүүхдийн өвдөг бүрэн тэнийхгүй байгааг илтгэж байна. Эрүүл болон тархины саатай хүүхдийн алхах үеийн шагайн хөдөлгөөний кинематикийг харьцуулахад алхааны өсгий газарт хүрэлцэх үе шатанд саатай хүүхдүүдийн шагайн үений далайц сөрөг утгатай байгаа нь өлмийдөж алхаж байгааг илтгэнэ. Алхааны бүх үе шатанд шагайн хөдөлгөөний далайц статистик ач холбогдол бүхий ялгаатай байв. Доод мөчний реакцийн хүчний хувьд хөл газар хүрэлцэх шатанд хоёр бүлгийн хооронд статистикийн ач холбогдол бүхий ялгаа байхгүй байв. Дүгнэлт: Тархины саатай хүүхдийн шувуун алхаа нь түнхний үенээс илүүтэйгээр өвдөгний тэнийлгэх хөдөлгөөний хязгаарлалт болон шагайн үений хэт жийлтээр тодорхойлогдож байна. Энэхүү биомеханик өөрчлөлтийг тоон үзүүлэлтээр гаргаж ирсэн нь сэргээн засах эмчилгээг оновчтой болгоход чухал ач холбогдолтой болох нь тогтоогдлоо.
Background: Cerebral palsy (CP) is the most prevalent prenatal neurodevelopmental disorder, characterized by a group of permanent movement and postural syndromes resulting from early-stage brain injury. While prevalence varies globally (1.5 to 3.4 per 1,000 live births), the incidence in Mongolia is recorded at 1.89 per 1,000 live births. Although approximately one-third of children with CP are non-ambulatory, those classified within GMFCS Levels I, II, and III retain the ability to walk independently or with assistive devices. Quantitative gait analysis is essential for understanding motor impairments, optimizing treatment planning, and improving clinical prognosis. Aim: To determine the biomechanical characteristics of “Jump gait” in children with cerebral palsy. Materials and Methods: The study included 14 children aged 8–15 diagnosed with CP (GMFCS Level I) and a control group of 14 age-matched healthy children. Anthropometric data (age, sex, weight, height) were collected. Lower limb kinematics and kinetics were measured using a 3D optical motion capture system and force plates. Reflective markers were placed on specific anatomical landmarks to record gait cycles. Results: Comparative kinematic analysis revealed no significant difference in hip joint range of motion (ROM) between the CP and control groups. However, children with CP exhibited a significant reduction in knee ROM, specifically an inability to achieve full knee extension during the gait cycle. Regarding ankle kinematics, children with CP showed negative values (plantarflexion) during the initial heel strike phase, indicating a “Toe-walking” pattern. Statistical significance was observed in ankle ROM across all phases of the gait cycle. No statistically significant difference was found in the vertical ground reaction force (GRF) during the initial contact phase between the two groups. Conclusion: The “Jump gait” pattern in children with CP is primarily characterized by restricted knee extension and excessive ankle plantarflexion rather than hip joint dysfunction. Quantifying these biomechanical deviations provides critical data for optimizing personalized rehabilitation and clinical interventions.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1705
Эшлэл
Х.Байгаль, Х.Батбаяр, С.Тэнгис, Д.Батлхам. Тархины саатай хүүхдийн алхааны биомеханикийг үнэлсэн үр дүн. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2026;22(5):171-176.