Loading...
Титэм судсанд дотуурх оношилгоо эмчилгээний үед шуу ба гуяны артерийн хүрцийн эмнэлзүйн үр дүнг харьцуулж судалсан нь
Зохиогч
Он
2026 оны есдүгээр сарын 15
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
22
Issue
6
Start Page
139
End Page
144
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Титэм судсан дотуурх оношилгоо эмчилгээ хийх үед судасны хүрцийг зөв сонгох нь интервенцийн ажилбарын амжилт, аюулгүй байдал, судасны хүндрэл, сэтгэл ханамж, эмнэлэгт хэвтэх хугацаанд шууд нөлөөлж байдаг. Сүүлийн жилд олон улсын удирдамжинд шууны артерийн хүрцийг (TRA - transradial access) илүүтэй ашигладаг болсон боловч Монгол улсад шуу ба гуяны артерийн хүрцийн эмнэлзүйн үр дүнг харьцуулсан судалгаа хомс ба манай нөхцөлд хоёр хүрцийн эмнэлзүй, эмчлүүлэгч төвтэй үр дүнг харьцуулан үнэлэх шаардлагатай байгаа нь энэхүү судалгааны үндэслэл боллоо. Зорилго: Титэм судсанд дотуурх оношилгоо эмчилгээний үед шуу ба гуяны артерийн хүрцийн эмнэлзүйн үр дүнг харьцуулж судлах. Арга, аргачлал: Бид энэхүү судалгааг эмнэлэгт суурилсан когорт судалгааны загвараар уг судалгааг гүйцэтгэв. Судалгаанд титэм судсан дотуурх оношилгоо эмчилгээ хийлгэсэн 200 эмчлүүлэгч хамрагдсан. Шууны артерийн хүрцийн бүлэгт 100, гуяны артерийн хүрцийн бүлэгт 100 эмчлүүлэгч тус бүр хамруулав. Судалгаанд нас, хүйс, интеренцийн ажилбарын дараах өвдөлтийн үнэлгээ (VAS), эмнэлэгт хэвтсэн ор хоног, судасны хүрцтэй холбоотой хүндрэл, эмчлүүлэгчийн сэтгэл ханамж зэрэг үзүүлэлтүүдийг үнэлэв. Статистик боловсруулалтыг SPSS-25.0 программыг ашиглан хийж, хувьсагчийг дундаж±стандарт хазайлтыг үнэлсэн. Мөн үл хамааралт Т тест ба Манн витнейн тест, ангиллын хувьсагчийг χ², фишерийн нарийвчилсан тестээр харьцуулж, p<0.05 байх үед статистикийн ач холбогдолтойд тооцов. Үр дүн: Судалгаанд оролцогсдын дундаж нас 60.8±11.56 жил байсан бөгөөд 75.5% нь эрэгтэй байв. Шууны артерийн хүрцийн бүлгийн интервенцийн ажилбарын дараах өвдөлтийн дундаж үнэлгээ гуяны артерийн хүрцийн бүлгээс статистикийн ач холбогдолтой бага байсан (VAS: 2.5±0.29 vs 3.4±0.21, p=0.031). Мөн интервенцийн ажилбарын дараах 24 цагийн хөдөлгөөний идэвх шууны артерийн хүрцийн бүлэгт илүү сайн байв (p=0.009). Жижиг судасны хүндрэл болон 10 см-ээс бага хэмжээтэй гематома зөвхөн гуяны артерийн хүрцийн бүлэгт тус бүр 1.0%-д бүртгэгдсэн бол томоохон судасны хүндрэл аль ч бүлэгт ажиглагдсангүй. Эмчлүүлэгчийн хэсэг газрын шинж тэмдгийн өөрчлөлт (p=0.048), эмчлүүлэгчийн сэтгэл ханамж (p=0.041) шууны артерийн хүрцийн бүлэгт статистикийн ач холбогдолтой өндөр байсан бол эмнэлгийн тусламж үйлчилгээний чанар, хүртээмж, эмч ба эмнэлгийн багийн харилцааны үнэлгээнд хоёр бүлгийн хооронд статистикийн ач холбогдолтой ялгаа ажиглагдсангүй (p>0.05). Дүгнэлт: Титэм судсан дотуурх оношилгоо эмчилгээний үед шууны артерийн хүрц интервенцийн ажилбарын дараах хэсэг газрын өвдөлтийг бууруулж, эмнэлэгт хэвтэх хугацааг багасгаж байв. Харин шууны артерийн хүрцийн үед судасны хүндрэл бага, сэтгэл ханамж өндөр түвшинд байгаа нь тодорхойлогдлоо.
Background: The selection of vascular access is an important determinant of procedural success, safety, vascular complications, patient satisfaction, and hospital length of stay during percutaneous coronary intervention (PCI). Although current international guidelines recommend transradial access (TRA) as the preferred approach, comparative data between transradial and transfemoral access (TFA) in the Mongolian population remain limited. Therefore, this study aimed to compare the clinical and patient reported outcomes of the two vascular access strategies in Mongolia. Aim: To compare the clinical outcomes of transradial and transfemoral access in patients undergoing coronary angiography and percutaneous coronary intervention. Materials and Methods: A hospital-based cohort study was conducted including 200 consecutive patients undergoing coronary angiography or PCI. Participants were equally allocated into the transradial access group (TRA, n=100) and the transfemoral access group (TFA, n=100). Demographic characteristics, post procedural pain assessed using the Visual Analogue Scale (VAS), length of hospital stay, access site complications, early mobility, and patient reported satisfaction were evaluated. Patient satisfaction was assessed using a five point Likert scale based on internationally recognized patient reported outcome domains. Statistical analyses were performed using SPSS version 25.0. Continuous variables were compared using the independent samples t-test or Mann-Whitney U test, whereas categorical variables were analyzed using the Chi-square test or Fisher’s exact test. A p-value <0.05 was considered statistically significant. Results: The mean age of the participants was 60.8±11.56 years, and 75.5% were male. Patients treated via transradial access experienced significantly lower post procedural pain than those treated through transfemoral access (VAS: 2.5±0.29 vs. 3.4±0.21; p=0.031). Early mobility within 24 hours after the procedure was significantly better in the TRA group (p=0.009). Minor vascular complications and hematoma (<10 cm) occurred only in the transfemoral group (1.0% each), while no major vascular complications were observed in either group. Patient-reported assessment of treatment outcomes and symptom improvement (p=0.048) and overall patient satisfaction (p=0.041) were significantly higher in the transradial group. No significant differences were observed between the groups regarding perceived healthcare service quality, accessibility, or physician–patient communication (p>0.05). Conclusion: Compared with transfemoral access, transradial access was associated with lower post-procedural pain, better early recovery, fewer access-site complications, and higher patient-reported treatment outcomes and overall satisfaction, supporting its use as the preferred vascular access strategy for coronary angiography and PCI.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1760
Эшлэл
Б.Бум-Эрдэнэ, Х.Батмягмар, Х.Чингэрэл, Б.Бурмаа, Ц.Сумъяа. Титэм судсанд дотуурх оношилгоо эмчилгээний үед шуу ба гуяны артерийн хүрцийн эмнэлзүйн үр дүнг харьцуулж судалсан нь. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2026;22(6):139-144.