Loading...
Бөөрний үйл ажиллагааны алдагдлыг Кокрофт-Голт тэгшитгэлээр тооцож ванкомицин эмийн хэрэглээтэй холбон судалсан дүн
Зохиогч
Ц.Тамираа
Н.Халиун
Он
2024 оны арван нэгдүгээр сарын 7
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
20
Issue
7
Start Page
29
End Page
33
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: 1958 онд Америкийн Нэгдсэн Улсын Хүнс ба Эмийн Удирдлага (FDA)-аас ванкомициныг эмчилгээнд хэрэглэхийг анхлан зөвшөөрсөн. Ванкомицин нь метициллинд тэсвэртэй алтлаг стафилококк (MRSA), коагулаза-сөрөг стафилококк, стрептококк (Enterococcus faecalis), клостридум (Clostridium difÏcile) зэрэг грам эерэг бичил биетэнд идэвхитэй нөлөөлдөг. Уг эмийг эндокардит, остеомиелит, уушигны хатгалгаа, цусан үжил болон зөөлөн эдийн халдвар, стафилококкийн бусад халдвар, β-лактамын цагирагт бүтэцтэй антибиотикт үр нөлөөгүй эсвэл харшилтай, олон эмэнд тэсвэртэй S.epidermidis зэрэг хүнд хэлбэрийн халдварын эмчилгээнд хэрэглэдэг. Марсот нарын (2012) судалгаагаар ванкомициныг хэрэглэх тун нь насанд хүрэгчдэд креатинины клиренс, биеийн жин зэрэг үзүүлэлтүүдээс шууд хамаарах ба тунгийн зохицуулалт хийх шаардлагатай хэмээн зөвлөдөг боловч манай оронд хараахан дагаж мөрдөхгүй байгаа нь бидний судалгааны ажлын үндэслэл болсон. Зорилго: Бөөрний үйл ажиллагааны алдагдлыг үнэлэн ванкомицин эмийн хэрэглээтэй холбон судлах. Арга, аргачлал: Бид Кокрофт-Голт тэгшитгэлээр 113 эмчлүүлэгчийн бөөрний үйл ажиллагааны алдагдлыг тодорхойлсон ба баримтын судалгааны аргаар ванкомицин эмийн хэрэглээг судалж хоорондын хамаарлыг тодорхойлсон. Үр дүн: Бөөрний үйл ажиллагааны алдагдлын зэргийг тодорхойлоход нийт судалгаанд хамрагдагсдын 49.6% I зэрэг, 15% II зэрэг, 13.3% III зэрэг, 8% IV зэрэг, 14.2% V дугаар зэрэг байв. Түүнчлэн бөөрний үйл ажиллагааны алдагдал нь оношоос хамааран статистик ач холбогдол бүхий ялгаатай (p=0.003) байгаа нь тогтоогдлоо. Ванкомицины хоногийн дундаж тун 2.5 гр, нийт хоног 8.5, нийт тун 20.5 гр байсан. Ванкомицины хоногийн тун болон нийт тун настай урвуу хамааралтай (r=-0.256), хоногийн тун БЖИ-тэй шууд хамааралтай (r=0.226), ванкомицины хэрэглэсэн хоног оношоос хамааран статистик ач холбогдол бүхий ялгаатай (p=0.001) байв. Дүгнэлт: Ванкомицины хоногийн тун нь настай урвуу, нийт тун нь настай урвуу, БЖИ-тэй шууд хамааралтай байна. Ванкомицин эмийн хэрэглээ нь бөөрний үйл ажиллагааны алдагдлын зэрэгтэй статистик ач холбогдол бүхий ялгаагүй байна.
Background: Vancomycin was first approved by the US Food and Drug Administration (FDA) in 1958. Vancomycin has an active effect on gram-positive microorganisms, such as methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA), coagulase-negative staphylococcus, streptococcus (Enterococcus faecalis), clostridia (Clostridium difÏcile). It is used in the treatment of severe infections such as endocarditis, osteomyelitis, pneumonia, blood and soft tissue infections, other staphylococcal infections and S. epidermis with a β-lactam ring structure that is ineffective or allergic to antibiotics and resistant to many drugs. A study by Marsot and other investigators (2012) determined that the dose of vancomycin in adults is directly dependent on parameters such as creatinine clearance and body weight, as well as the need for dose determination. Aim: A study of renal dysfunction associated with the use of vancomycin Materials and Methods: We used the Cockroft-Gault equation to determine renal dysfunction in 113 inpatients and found grade I in 49.6%, grade II in 15%, grade III in 13.3%, grade IV in 8%, and grade V in 14.2%. Results: There is a statistically significant difference (p=0.003) in renal dysfunction depending on the diagnosis. The average daily dose of vancomycin was 2.5 g, the total daily dose was 8.5 g, the total dose was 20.5 g. The daily dose and total dose of vancomycin were inversely proportional to age (r=-0.256), the daily dose was directly related to excess weight body (r=0.226), and days of vancomycin use are statistically significant (p=0.001) depending on the diagnosis. Conclusion: Vancomycin daily dose is inversely related to age, total dose is inversely related to age, and directly related to BMI. There was no statistically significant difference between the use of vancomycin and the grade of renal dysfunction.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1132
Эшлэл
Ц.Тамираа, Н.Халиун. Бөөрний үйл ажиллагааны алдагдлыг Кокрофт-Голт тэгшитгэлээр тооцож ванкомицин эмийн хэрэглээтэй холбон судалсан дүн. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2024;20(7):29-33.