Loading...
Грейвсийн офтальмопатийн үед үүссэн дээд зовхи татагдлын шинжийг мэс заслын аргаар засах асуудалд
Зохиогч
Б.Оюунгэрэл
Д.Уранчимэг
Б.Долгормаа
Б.Пүрэвцэрэн
Г.Оюунгэрэл
Ж.Сарантуяа
Он
2024 оны арван нэгдүгээр сарын 7
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
20
Issue
7
Start Page
34
End Page
38
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Грейвсийн офтальмопати нь нүдний хараа болон гоо Бамбай булчирхай сайханд сөрөг нөлөөлөл учруулдаг аутоиммуны үрэвсэлт өвчин юм. Мюллерэктоми Эмнэлзүйд зовхи татагдал, нүд бүлтийлт (проптоз), нүдний гадна Aпоневроз шулуун булчингийн хөдөлгөөний алдагдал, хялар, харааны мэдрэлийн Орбитопати дарагдал, хемоз, эвэрлэг бүрхүүлийн гэмтэл болон алимны салстын улайлт хаван зэрэг шинжүүд илэрдэг байна. Дээд зовхи татагдал нь Грейвсийн офтальмопатийн үед зонхилон тохиолддог эмнэлзүйн онцлог шинж болохыг судлаачид онцолж байна. Бүтцийн эргэшгүй өөрчлөлтөд орсон дээд зовхи татагдлыг мэс заслын аргаар засах ба арга техникийн хэд хэдэн хувилбар байдаг байна. Дээд зовхи татагдлыг засах мэс заслыг хийх нь харагдах байдал болон нүдний харааг хэвийн хадгалах урьдчилан сэргийлэлт болдог гэж үзэж байна. Манай улсад Грейвсийн офтальмопатийн үед үүссэн зовхи татагдлын шинжийг засах мюллерэктоми болон зовхи өргөгч булчин суллах мэс заслын үр дүнг харьцуулсан судалгаа ховор байгаа нь уг судалгааг хийх үндэслэл боллоо. Зорилго: Грейвсийн офтальмопатийн үед үүссэн зовхи татагдлын шинжийг засах, үйлчлүүлэгчийн байдалтай уялдсан тохиромжтой аргыг тогтоох. Арга, аргачлал: Бид энэхүү судалгааг проспектив судалгааны аргаар 18 эмчлүүлэгчийн 26 нүдийг хамруулсан. Грейвсийн офтальмопати оношлогдсон хөнгөн болон дунд зэргийн зовхи татагдлын шинж үүссэн эмчлүүлэгч нарыг сонгож нүдний үзлэг хийж зовхи татагдлын хэмжээ, MRD1, эмнэлзүйн идэвхжилийн оноо зэргийг үнэлсэн. Эмчлүүлэгчийн нас, нэг нүд эсвэл хоёр нүдний зовхи татагдлаас шалтгаалж Мюллерэктоми эсвэл зовхи өргөгч булчин суллах мэс заслыг хийж гүйцэтгэсэн. Мэс заслын өмнөх болон дараах үр дүнг харьцуулж тооцсон. Үр дүн: Судалгаанд Грейвсийн офтальмопатийн зовхи татагдлын шинж үүссэн 34-54 насны 18 эмчлүүлэгчийн 26 нүдэнд мэс засал эмчилгээ хийлээ. Дээд зовхи татагдлыг зовхи өргөгч булчингаар суллах мэс заслыг 9 эмчлүүлэгчийн 17 нүдэнд, Мюллерэктоми мэс заслыг нэг нүдний зовхи татагдалтай 9 эмчлүүлэгчид хийж гүйцэтгэв. Мэс засал хийгдснээс 7 хоногийн дараах хэмжилтээр дээд зовхи татагдал дунджаар 0.25±0.34 мм, MRD1 хэмжээ 4.13±0.53 мм-ээр буюу статистикийн хувьд ач холбогдол (P<0.001) бүхий ялгаатайгаар буурч байгаа нь тодорхойлогдлоо. Харин мэс заслаас 7 хоног, 1 сар, 3 сарын дараах хэмжилтүүдийг харьцуулахад (P>0.05) статистикийн хувьд ач холбогдолгүй байгаа нь ажиглагдлаа. Мюллерэктоми болон зовхи өргөгч булчин суллах мэс заслаар зовхи татагдал болон MRD1-ийн хэмжилтүүдийн үзүүлэлтүүд хооронд статистик ялгаа ажиглагдсангүй. Дүгнэлт: Грейвсийн офтальмопатийн үед зонхилон тохиолддог зовхи татагдлын шинжийг Мюллерэктоми болон зовхи өргөгч булчин суллах мэс заслаар засах нь үр дүнтэй байна. Мэс заслын аргыг зовхины байдал, нэг нүд эсвэл хоёр нүд хамарсан эсэхтэй уялдуулж сонгох нь эмчлүүлэгчид илүү таатай болохыг харуулж байна.
Background: Graves’ ophthalmopathy (GO) is an autoimmune complex inflammatory condition affecting the eye vision and appearance cosmetically. Eyelid retraction, proptosis, limitation of extraocular muscle motility, optic nerve compression, chemosis, corneal exposure, and vessel congestion are typical ophthalmic signs and symptoms of the disease. Upper eyelid retraction is a characteristic feature of Graves’ ophthalmopathy. Surgery may help patients; surgical techniques for upper lid retraction are divided into transconjunctival Mullerectomy and transcutaneous levator aponeurosis recession. AIm: To determine the appropriate surgical method of eyelid retraction repair in Graves’ ophthalmopathy. Materials and Methods: The study included 26 eyes of 18 patients (age range 34-54) with upper eyelid retraction. Upper eyelid retraction by levator aponeurosis recession was performed in 17 eyes of 9 patients, and Mullerectomy was performed in 9 patients with one eye eyelid retraction. Results: On measurement seven days after the operation, the mean of upper eyelid retraction was 0.25±0.34 mm, and MRD1 was 4.13±0.53 mm with statistically significant (P<0.001). However, when comparing the measurements postop seven days, one month, and three months after surgery, there was no statistical significance (P>0.05) or difference. There was no difference between müllerectomy and levator aponeurosis recession surgery in eyelid retraction and MRD1 measurements. Conclusion: Müllerectomy and recession of levator aponeurosis surgery are effective in correcting the eyelid retraction symptoms prevalent in Graves’ ophthalmopathy. It has been shown that choosing the surgical method according to the condition of the eyelids and whether one or both eyes are involved is more favorable to the patient.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1133
Эшлэл
Б.Оюунгэрэл, Д.Уранчимэг, Б.Долгормаа, Б.Пүрэвцэрэн, Г.Оюунгэрэл, Ж.Сарантуяа. Грейвсийн офтальмопатийн үед үүссэн дээд зовхи татагдлын шинжийг мэс заслын аргаар засах асуудалд. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2024;20(7):34-38.