Loading...
Өндгөвчний хариу үйлдэл сул, үргүйдэлтэй эмэгтэйчүүдэд өндгөвчний сэдээлтийн үр дүнг харьцуулсан дүн
Зохиогч
Л.Амарзаяа
Р.Хадбаатар
Т.Эрхэмбаатар
З.Баярцогт
О.Хулан
Б.Жаргалсайхан
Он
2024 оны арван нэгдүгээр сарын 7
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
20
Issue
7
Start Page
107
End Page
113
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Орчин үед агонист, антагонист аргуудын үр дүн, давуу ба сул тал, хувь хүнд тохирох байдлыг судалсан цөөнгүй судалгаа, шинжилгээний ажлууд хийгдсээр байгаа ч өндгөвчний хариу үйлдэл сул эмэгтэйчүүдэд аль арга үр дүнтэй болох нь тулгамдсан асуудал хэвээр байна. Зорилго: Үр шилжүүлэн суулгах эмчилгээнд хамрагдсан, өндгөвчний хариу үйлдэл сул, үргүйдэлтэй эмэгтэйчүүдэд өндгөвч сэдээх ГнЧД-урт агонист, ГнЧД-антагонист протоколуудын үр дүнг харьцуулан судлах. Арга, аргачлал: Бид Юнимед Интернейшнл эмнэлэгт үр шилжүүлэн суулгах эмчилгээнд 2023-2024 оны хооронд хамрагдсан эмэгтэйчүүдээс өндгөвчний сул хариу үйлдэлтэй тохиолдлуудыг Болонья-н шалгуураар сонгож 114 эмэгтэйг судалгаанд хамруулав. Ингэхдээ ГнЧД-урт агонист протоколоор 56, ГнЧД-антагонист протоколоор 58 эмэгтэйд өндгөвчний сэдээлт хийж, эмнэлзүйн жирэмслэлтийн хувиар анхдагч үр дүнг, өндгөн эсийн тоо, өндгөвчний сэдээлтийн үзүүлэлтүүд болон үр хөврөлийн чанараар хоёрдогч үр дүнг тооцов. Үр дүн: ГнЧД-урт агонист бүлгийг ГнЧД-антагонист бүлэгтэй харьцуулан судлахад өндгөвчийг сэдээх хугацаа урт (10.0±0.7 vs. 9.0±0.5 хоног, p<0.01), сэдээлтэнд хэрэглэсэн гонадотропин тарилгын тун их (3219.7±199.0 О.У.Н vs. 2779.2±325.4 О.У.Н, p<0.01) байлаа. ГнЧД-урт агонист бүлэгт өндгөвчний мэдрэмтгий байдлын индекс (1.13±0.4 vs. 1.34±0.56, p=0.026) бага, фолликулын боловсролтын түвшин (68.9%±11.8%, 40.7%±10.9%, p<0.01) өндөр байгаа хэдий ч өндгөн эсийн тоо, үр тогтолтын хувь, чанартай үр хөврөлийн тоо хоёр бүлэгт статистик ач холбогдол бүхий ялгаа ажиглагдсангүй. Эмнэлзүйн жирэмслэлтийн үр дүн ГнЧД-урт агонист бүлэгт 7.14%, ГнЧД-антагонист бүлэгт 10.3% байв. Дүгнэлт: Өндгөвчний сул хариу үйлдэлтэй эмэгтэйчүүдэд үр шилжүүлэн суулгах эмчилгээнд ГнЧД антагонист протоколоор өндгөвч сэдээх нь ГнЧД урт агонист бүлэгтэй харьцуулахад сэдээлтийн үр дүн ялгаатай хэдий ч, жирэмслэлтийн хувь ойролцоо байна. Жирэмслэлтийн үр дүнд аль ч арга нь тодорхой давуу талыг харуулаагүй тул сэдээлтийн сонголтыг өвчтөний өвөрмөц хүчин зүйл дээр үндэслэн хувь хүн бүрт ялгаатай сонгож болох юм.
Background: The adequate retrieval of oocytes is one of the fundamental factors contributing to the success of IVF treatment. Clinically, the effectiveness of controlled ovarian stimulation is dependent on ovarian response, which can be classified as poor, normal, or hyper-response. The prevalence of poor responders among all IVF patients ranges from 9% to 25%. As a result of ovarian stimulation, multiple follicles are enlarged, resulting in a rapid increase in estradiol levels and conditions for premature LH surges in IVF. Two gonadotropin-releasing hormone (GnRH) analogs, GnRH agonist and GnRH antagonist, have been used to solve these problems, both of which are effective in blocking premature LH surge. But still, the best protocol for the good prognosis of IVF patients is generally debated. Aim: This study aimed to compare the clinical outcomes of two ovarian stimulation protocols—GnRH long agonist and GnRH antagonist—in poor ovarian responders undergoing in vitro fertilization (IVF) with fresh embryo transfer in a Mongolian population. Materials and Methods: A prospective study was conducted at the Unimed International Hospital’s IVF center between January 2023 and May 2024. A total of 114 infertile women identified as poor responders, based on the Bologna criteria, were randomized into two groups: GnRH long agonist protocol (n=56) and GnRH antagonist protocol (n=58). The primary outcome was the clinical pregnancy rate, and secondary outcomes included the number of oocytes retrieved, ovarian stimulation parameters, and embryo quality. Statistical significance was set at p<0.05. Results: The GnRH long agonist group had significantly longer stimulation duration (10.0±0.7 vs. 9.0±0.5 days, p<0.01) and higher gonadotropin requirements (3219.7±199.0 IU vs. 2779.2±325.4 IU, p<0.01) compared to the GnRH antagonist group. Despite a higher ovarian sensitivity index (1.13±0.4vs.1.34±0.56) and follicular output rate (68.9%±11.8% vs. 40.7%±10.9%, p<0.01) in the long agonist group, the number of oocytes retrieved, fertilization rate, and embryo quality were comparable between the two groups. The clinical pregnancy rates were also similar, with 7.14% in the GnRH long agonist group and 10.3% in the GnRH antagonist group (p=NS). Conclusion: Both the GnRH long agonist and GnRH antagonist protocols resulted in similar clinical outcomes in poor ovarian responders, despite differences in ovarian stimulation characteristics. The choice of protocol should be individualized based on patient-specific factors, as neither protocol demonstrated a clear advantage in terms of pregnancy outcomes.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1148
Эшлэл
Л.Амарзаяа, Р.Хадбаатар, Т.Эрхэмбаатар, З.Баярцогт, О.Хулан, Б.Жаргалсайхан. Өндгөвчний хариу үйлдэл сул, үргүйдэлтэй эмэгтэйчүүдэд өндгөвчний сэдээлтийн үр дүнг харьцуулсан дүн. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2024;20(7):107-113.