Даваа–Баасан 08:30–20:00 · Бямба 09:00–16:00
Now showing 1 - 4 of 4
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Comparison of Treatment Results for Clinical Types of Benign Paroxysmal Positional Vertigo
    (Mongolian National University of Medical Sciences, 2021-07-01) ; ; ; ;
    Objective: To compare the clinical characteristics and treatment results of different clinical types of benign paroxysmal positional vertigo (BPPV). Methods: A total of 162 patients diagnosed with BPPV between January 2019 to January 2021 at EMJJ ENT Hospital’s vestibular laboratory in Mongolia were included in our study. The diagnosis of BPPV was made according to the 2017 AAO-HNS clinical practice guideline for BPPV. Clinical questionnaires, Dizziness Handicap Inventory (DHI) questionnaires, and videonystgamography were obtained for all patients. Results: From a total of 162 patients diagnosed as BPPV, 62.4% had posterior canal BPPV, 27.1% had horizontal canal BPPV, and 10.5% had anterior canal BPPV. Fischer’s exact test showed a higher incidence on the right side (p = 0.000). The mean age 50 ± 11.7; the male to female ratio 1:4. When the relationship between the effectiveness and duration of the treatment was assessed, 123 (75.9%) recovered after 7 days. DHI score after treatment significantly after treatment (p = 0.000) regardless of the clinical type. Conclusions: Patients who had a longer duration of symptoms underwent unnecessary diagnostic tests and developed additional psychologic problems. There were no statistically significant differences when we compared the characteristics and treatment between the three clinical types of BPPV.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Нойр булчирхайн хавдрын эмгэг судлалын оношилгооны асуудалд
    (2024-05-13)
    Г.Нямсүрэн
    ;
    ;
    Э.Баярмаа
    ;
    Г. Үнэнбат
    ;
    Р.Мөнхбат
    Үндэслэл: Дэлхийн дахинд нойр булчирхайн хорт хавдар тохиолдлоороо 12-дугаар байр, нас баралтаар 6-дугаар байранд орж байна. Монгол улсын хувьд нойр булчирхайн хорт хавдар 9-дугаар байранд орж байгаа бөгөөд 86.6% нь III, IV үе шатанд хожуу оношлогдож байна. Дэлхий дахинд уг хавдрыг эрт илрүүлэх оношилгооны аргачлал хомс байдаг нь уг хавдрын эрт үед оношлох боломжийг хязгаарладаг учраас нойр булчирхайн хорт хавдрын урьтал эмгэгийг илрүүлэх арга боловсруулах нь чухал ач холбогдолтой юм. СA-19.9 (cancer antigen 19-9) биомаркер нь нойр булчирхайн хавдрыг илрүүлэхэд туслахаас гадна эмчилгээний үр дүнг хянахад одоогоор нийтэд хүлээн зөвшөөрөгдсөн ганц маркер бөгөөд хорт хавдрын төрлөөс хамаарсан оношилгооны өвөрмөц болон мэдрэг чанарыг тодорхойлох асуудал тулгамдаж байна. Зорилго: Нойр булчирхайн хортой болон хоргүй хавдрын эмгэг судлалын онцлогийг CA19.9 маркерийн илрэлтэй уялдуулан судлах. Арга, аргачлал: АШУҮИСийн МЯЭ-ийн мэс заслын тасаг, ХСҮТ-ийн ЭЦНБМЗ тасагт 2023 оны 1 сарын 1-нээс 2023 оны 12 сарын 31-ийг хүртэл нойр булчирхайн мэс засалд орсон 73 эмчлүүлэгчийн өвчний түүхэнд ретроспектив чиглэлтэй баримтын судалгааг хийж гүйцэтгэв. Үр дүн: Эд судлалын хувьд 29 (49%) тохиолдол нь нойр булчирхайн цоргоны өмөн (PDAC) хамгийн нийтлэг тохиолдож байгаа бөгөөд нойр булчирхайн хортой хавдруудын үед CA-19.9 илрэл нэмэгдэж, харин хоргүй үүсгэвэрт өсөхгүй байна. Дүгнэлт: CA-19.9 нь нойр булчирхайн хортой болон хоргүй хавдруудыг ялган оношлоход ач холбогдол өндөртэй биомаркер байх боломжтой.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Элэгний анхдагч өмөн оношоор элэг тайрах мэс засал эмчилгээ хийлгэсэн өвчтөнүүдийн тавиланд нөлөөлөх хүчин зүйлсийн судалгаа
    (2024-04-13)
    Г.Үнэнбат
    ;
    О.Аръяабилиг
    ;
    ;
    Д.Цэрэндорж
    ;
    Б.Амгалантуул
    Үндэслэл: Монгол Улсад элэгний анхдагч өмөн (ЭАӨ) 100.000 хүн амд 85.6 тохиолдол бүртгэгдэж 70% хожуу шатандаа оношлогдож байна1. ЭАӨ нь нийт хорт хавдрын шалтгаант нас баралтын 35%-ийг эзэлж байгаа ба хожуу шатандаа оношлогдсон ЭАӨ-ийн гол эмчилгээ нь элэг тайрах мэс засал эмчилгээ юм2. Иймээс бид энэхүү судалгаагаараа элэгний мэс засал эмчилгээ хийлгэсэн өвчтөнүүдийн хагалгаанаас хойш амьдарсан хугацаа, тавиланд нөлөөлөх хүчин зүйлсийг судлахаар зорилоо. Зорилго:Элэг тайрах мэс засал хийлгэсэн өвчтөний эмчилгээний дараах ЭАӨ-ийн тавиланд нөлөөлж буй хүчин зүйлүүдийг тодорхойлж, амьдрах чадварыг судлах. Арга, аргачлал: Эмнэлэгт суурилсан, ретроспектив Когорт судалгааны загварыг ашиглаж ХСҮТ-ийн eHealth програм болон хавдрын дүн бүртгэл, урьдчилан сэргийлэх албаны мэдээг ашиглан 2015-2018 онуудад элэгний мэс засал эмчилгээ хийлгэсэн өвчтөнүүдийөвчний түүхийг түүвэрлэн 7 жил дагаж мэс заслын дараах амьдарсан жилийн хувийг тооцоолон тавиланг тодорхойлсон. Үр дүн: Судалгааны орох шалгуурыг бүрэн хангасан 980 өвчтөнийг судалгаанд хамруулснаас хүйсийн харьцаа эр/эм 1.2:1, дундаж нас 60, мэс засал хийлгэхээс өмнөх хавдрын хэмжээг тодорхойлоход 65.3% (n=640) нь 5хүртэлх сантиметр хэмжээтэй, 34.6% (n=340) нь 5см-аас дээш хэмжээтэй байв. TNM-ийн үе шатны хувьд 0.1% I шат, 28.7% II шат, 47.5% III шат, 19.8% IV үе шатанд байсан. Гистологийн шинжилгээгээр өвчтөнүүдийн 19.4% нь элэгний циррозтой, 80.7% нь элэгний фиброзтой байв. Дээрх хугацаанд өвчтөнүүдэд олон хавдар үүсэх магадлал бага байсан (15.4%) бөгөөд хавдар дангаар үүссэн тохиолдол түгээмэл (84.6%) байсан. Цусан дахь АФП-ийн түвшиний дундаж хэмжээ 1886 нг/мл байсан. Элэг тайрах мэс засал эмчилгээний дараах хавдар дахилтгүй тавиланг 1 жил (82%), 3 жил (67.6%), 5 жил (44.3%)- ээр тооцоолов. Дүгнэлт: Элэг тайрах мэс засал хийлгэсэн өвчтний амьдрах дундаж хугацаа 6.675 жил байна.Мэс заслын дараа өвчтөнүүд урт хугацаанд амьдрахад хавдрын оношлогдох үеийн үе шат байх, хавдар тайрах хагалгааны тайралтын хэмжээ, хавдрын хэмжээ 5 см бага байх, хепатитийн олон вирүсийн хавсарсан халдвар зэрэг нь шууд нөлөөлж байна
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Unnecessary magnetic resonance imaging is associated with diagnostic delay and financial burden in benign paroxysmal positional vertigo: a retrospective study in Mongolia
    INTRODUCTION: This single-center, retrospective cohort study investigated the clinical characteristics, diagnostic pathways, and economic burden of benign paroxysmal positional vertigo (BPPV) at a national tertiary referral ENT hospital in Ulaanbaatar, Mongolia. METHODS: We analyzed 162 patients (mean age, 50.0 ± 11.7 years) with confirmed BPPV who completed follow-up between January 2019 and January 2021. Patients were treated with canalith repositioning procedures and instructed to perform self-maneuvers. The primary outcome was symptom resolution at 7, 14, and 28 days, and the secondary outcome was the change in Dizziness Handicap Inventory (DHI) scores. RESULTS: Results showed that 102 patients (62.5%) were referred from other hospitals, yet only 6 (3.7%) were correctly diagnosed prior to referral. Multivariate logistic regression identified no specific clinical symptoms predicting magnetic resonance imaging (MRI) usage, suggesting that neuroimaging was largely driven by patient-initiated demand in the private sector. The mean diagnostic delay was significantly longer in the MRI group (24.4 ± 19.5 days) compared to the non-MRI group (7.5 ± 5.9 days, p < 0.001). Cost analysis based on 2024 metrics revealed that a single potentially low-yield MRI consumes 72.0% of a minimum-wage worker's monthly income, creating a catastrophic financial burden. Treatment was highly effective, with resolution rates of 75.9, 93.8, and 99.4% at 7, 14, and 28 days, respectively. The mean DHI score improved significantly from 39.93 to 4.12 (p < 0.001). DISCUSSION: BPPV patients in Mongolia face significant diagnostic delays and high misdiagnosis rates. While standardized maneuvers are effective, the reliance on costly imaging highlights an urgent need for educational initiatives to improve awareness and primary care triage in developing countries.
    Scopus© Citations 1