Davaasuren, Oyumaa

Үндэслэл: Монгол Улсад чихрийн шижингийн тархалт нэмэгдсээр байгаа хэдий ч Чихрийн шижин (ЧШ)-тэй хүмүүсийн дундах хавсарсан эмгэгүүдийг судалсан судалгааны ажил харьцангуй ховор байгаа нь энэ судалгааны ажлыг хийх үндэслэл боллоо. Зорилго: Чихрийн шижинтэй хүмүүсийн дундах хавсарсан эмгэгүүдийг судлах. Арга, аргачлал: Энэхүү судалгааг ретроспектив бичиглэлийн ба аналитик судалгааны аргаар хийж гүйцэтгэсэн. АШУҮИС-ийн Монгол-Японы эмнэлэгт 2023.01.01-2023.12.31-ны хооронд хэвтэн эмчлүүлсэн ЧШтэй хүмүүсийн “Эмнэлгийн мэдээллийн систем” дэх мэдээллүүдийг урьдчилан бэлтгэсэн судалгааны хуудсыг ашиглан цуглуулсан. Үр дүн: Судалгаанд нийт 121 өвчтөн хамрагдсан ба дундаж нас нь 56.1±13.1 жил байв. Нийт хэвтэн эмчлүүлэгсэдийн 42.1% нь эрэгтэй (n=51) байсан. Эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн дундаж хугацаа 7.12 хоног (хамгийн бага 5-аас хамгийн удаан 21 хоног) байв. Эмчлүүлэгчдийн дийлэнх нь (86.1%, n=105) төлөвлөгөөт журмаар, харин 13.2% (n=16) нь яаралтай тусламжийн тасгаар дамжин хэвтсэн эмчлүүлсэн. Нийт эмчлүүлэгчдийн дийлэнх буюу 94.2% (n=114) нь ЧШ хэвшинж-2, харин 5.8% (n=7) нь ЧШ хэвшинж-1-тэй байв. Эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн шалтгааны хувьд 33.1% (n=41) нь ямаг нэг цочмог хүндрэлийн улмаас хэвтэн эмчлүүлсэн. ЧШ-тэй хэвтэн эмчлүүлэгчдийн 95.0% (n=115)-д ямар нэг хавсарсан архаг тохиолдсон ба үүний дотроос зүрх судасны тогтолцооны эмгэгүүд хамгийн элбэг буюу 65.8%, хоол боловсруулах эрхтэн тогтолцооны эмгэгүүд 36.8%, бөөр шээс ялгаруулах эрхтэн тогтолцооны эмгэгүүд 29.8% орж байна. Хавсарсан архаг эмгэгүүд ба эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн шалтгаан хоорондын хамаарлыг судлахад 2 ба түүнээс дээш хавсарсан архаг эмгэгтэй байх нь ЧШ-ийн кетоацидозын шалтгаант эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлэх эрсдэлийг 4.5 (харьцуулсан харьцаа OR=4.01, 95% итгэх интервал 1.34-12.4, p=0.001) дахин нэмэгдүүлж байна. Дүгнэлт: Эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн чихрийн шижинтэй хүмүүсийн 33.1% нь ямаг нэг цочмог эмгэгийн улмаас хэвтэн эмчлүүлсэн байна. Эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн ЧШ-тэй хүмүүст зонхилон тохиолдох хавсарсан эмгэгүүдийн дунд зүрх судасны тогтолцооны эмгэгүүд хамгийн элбэг буюу 65.8% тохиолдож байна. Хавсарсан олон архаг эмгэгүүдтэй байх нь ЧШ-ийн цочмог хүндрэлийн эрсдэлийг 4 дахин нэмэгдүүлж байна.

Background: Early decline in kidney function is a major complication of type 2 diabetes mellitus (T2DM). The extent to which achievement of glycemic, blood pressure, lipid, and weight targets influences short-term renal trajectories remains insufficiently characterized. Methods: We conducted a retrospective analysis of 125 T2DM patients who had baseline and 1-year follow-up eGFR measurements at the Mongolia Japan Hospital of the MNUMS during 2023-2024. Clinical and metabolic control was categorized using standard thresholds. Renal outcomes were assessed using absolute 1-year eGFR change and the occurrence of ≥30% decline. Results: Mean eGFR declined from 91.2 ± 24.1 to 88.4 ± 25.5 mL/min/1.73 m2 over one year (mean change -3.77 ± 11.3 mL/min/1.73 m2); 7.2% experienced ≥30% decline. Individuals with pre-existing CKD showed significantly greater deterioration than those without (interaction p < 0.001). Poor glycemic control was consistently associated with greater decline: participants with HbA1c > 7.5% had a significant reduction and regression analyses showed an additional adjusted decline of -4.7 mL/min/1.73 m2 (p = 0.029) compared with those at target. Elevated blood pressure (>130/80 mmHg) was also associated with greater annual decline (adjusted β = -6.40, p = 0.024). Lower BMI (<25 kg/m2) predicted larger decreases in eGFR in both CKD and non-CKD groups. Lipid target achievement demonstrated small, inconsistent associations with renal outcomes. Conclusions: In this clinical cohort, poor glycemic control and elevated blood pressure were the strongest modifiable predictors of short-term kidney function decline, particularly among individuals without pre-existing CKD.

Davaasuren, Oyumaa

Filters

Settings

Sort By

Results per page