Даваа–Баасан 08:30–20:00 · Бямба 09:00–16:00
Now showing 1 - 10 of 78
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Psychiatric Patient Caretaker Satisfaction with Psychiatric Outpatient Care: A Cross-Sectional Survey
    (Mongolian National University of Medical Sciences, 2021-04-01) ; ; ;
    Fiona Nolan
    ;
    Objectives: The satisfaction scale is an imperious and commonly used indicator for measuring the quality of healthcare. We have aimed in the present study to determine the satisfaction level of the associated factors on psychiatric patient caretakers in Mongolia. Methods: The cross-sectional study was conducted from March 5 to June 12, 2020, and a total of 264 psychiatric patient caretakers visiting outpatient psychiatric care in Mental Hospital during the study period completed a satisfaction questionnaire. Independent t-test and descriptive statistics were used to determine the participants' characteristics and examine the satisfaction variables. Results: During the one-month data collection period, 264 participants were included in the analysis. The mean age of the participants was 42 ± 3.3. The majority (157,59.5%) were females and visited the hospital more than once (216,81.8%).The participants were mostly dissatisfied with health professional communications, particularly regarding nurse communication. On the other hand, caretakers were satisfied with the nurses' clinical skills and the hospital's cleanliness, infection prevention measures and hygiene. Conclusions: We conclude that health professionals' communication is essential to improve caretakers' satisfaction and further research is needed to investigate why satisfaction difference exists among different types of mental illnesses.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Changes in mental health following COVID-19 infection: Results of a prospective cohort study in Mongolia
    (Mongolian National University of Medical Sciences, 2026-03-30)
    aa Enkhtuvshin Regzed
    ;
    Mongoljin Altankhuyag
    ;
    ; ;
    Yelik Madi
    Objective: COVID-19 has been associated with persistent neuropsychiatric complications, yet prospective evidence from low- and middle-income countries remains limited. This study evaluated 12-month longitudinal changes in depression, anxiety, insomnia, and post-traumatic stress disorder (PTSD) among hospitalized patients with COVID-19 compared with non-COVID-19 controls in Mongolia. Methods: This prospective cohort study included 459 adults (326 COVID-19 cases and 133 controls) recruited from hospitals affiliated with the Mongolian National University of Medical Sciences between 2021 and 2023. Participants without baseline mental disorders were assessed at 7–14 days, 3 months, and 12 months using the PHQ-9, GAD-7, ISI, and PCL-5. Data were analyzed using X² tests, independent t-tests, and relative risk (RR) estimates, with statistical significance defined as p < 0.05. Results: The mean age of participants was 46.3 ± 13.8 years, and 58.4% were female. At 12 months, depression (37.3% vs. 16.9%; RR = 2.22, 95% CI: 1.28–3.83; p = 0.003) and anxiety (28.0% vs. 11.2%; RR = 2.49, 95% CI: 1.25–4.96; p = 0.006) remained significantly more common in the COVID-19 group than in controls. Insomnia decreased over time (33.3% vs. 49.4%; RR = 0.67; p = 0.037), whereas PTSD prevalence remained low in both groups (<3%, p > 0.05). Female participants and those aged 40–59 years showed a higher risk of adverse mental health outcomes. Conclusions: COVID-19 infection was associated with a significantly increased long-term risk of depression and anxiety up to 12 months after infection. These findings support routine mental health screening and sustained psychological follow-up as part of post-COVID care and provide evidence to inform long-term mental health policy in Mongolia.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Effectiveness of Cognitive Behavioral Therapy on Multi-drug Resistant Tuberculosis Patients in Mongolia: 10 years experiences
    (Mongolian National University of Medical Sciences, 2024-06-30) ; ; ;
    Anuzaya Purevdagva
    ;
    Kyung Hyun Oh
    Objective: During multidrug-resistant tuberculosis (MDR-TB) treatment, patients face de­pression and anxiety. This study aims to evaluate the effects of cognitive behavioral therapy (CBT) on the psychological status and risk of loss to follow-up (LTFU) during MDR-TB treat­ment in Mongolia. Method: Eligible participants were randomly assigned to intervention and control groups. Intervention group participants underwent CBT, while control group par­ticipants received standard patient education. Psychological status was assessed before and after CBT. MDR-TB treatment outcomes were evaluated as internationally defined. Results: The study included a total of 83 patients. After CBT, depression and anxiety levels decreased by 12% and 16%, respectively, in the intervention group, whereas the control group showed a 4% decrease in depression and an 8.5% increase in anxiety levels. MDR-TB treatment outcomes revealed an 8% higher treatment success rate and a fivefold reduction in LTFU rate in the intervention group compared to the control group. In multivariable logistic regression, risk factors associated with increased LTFU were living alone (OR 12.7, p=0.031) and not being provided CBT (OR 16.1, p=0.040). Conclusion: Our study suggests that CBT not only alleviates these psychological challenges but also diminishes the risk of LTFU during treat­ment, leading to improved MDR-TB treatment success.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Exploration of the Factors Associated with Psychiatric Nurses Skills with Patient Care: A Cross-Sectional Survey
    (Mongolian National University of Medical Sciences, 2021-12-31) ; ; ;
    Fiona Nolan
    ;
    Objectives: Numerous studies revealed that improved nursing skills are associated with the experience of the nurses, social skills, self-education, autonomy, anxiety. In the present study, we have examined whether nursing skills are related to occupational stress. Methods: An institution based cross sectional study was conducted from June 20 to December 25, 2020. A total of one hundred and forty-four psychiatric nurses completed a questionnaire assessing the aforementioned variables. Descriptive statistics and independent t-test were used to determine the characteristics of the participants and examine the difference among different variables. Results: During the one-month data collection period, 144 psychiatric nurses were included in the analysis. Mean age of the participants were 39.3 ± 9.4. The majority (127 (88.2%)) of them were female. Of 144 respondents, 83 (57.6%) had a bachelor’s degree and 6 (6%) had a higher degree certification. Comparison by courses, those who studied psychiatry more than 3 months reported greater knowledge of psychiatric services. Certification was also associated with greater perceived value. Education level was not associated with greater knowledge of or perceived value in evidence -based practices. Conclusion: Nursing specialty certification was associated with nurses’ individual psychosocial beliefs. Supporting nurses in obtaining specialty certification could assist with the adoption of evidence-based practices as a means to improve quality of care.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Case of Somatoform Disorder Due to COVID-19 Induced Trauma
    (Mongolian National University of Medical Sciences, 2021-09-30) ; ; ;
    Altankhuyag, Mongoljin
    ;
    Regzedmaa, Enkhtuvshin
    Objectives: The COVID-19 pandemic has led to mental health problems, such as phobia, anxiety, insomnia, and depression. We report the case of somatoform disorder due to psychological trauma associated with COVID-19 disease. Method: Diagnosis was based on mental state examination and the patho-psychological testing. Results: A 70 years old female presented many somatic complaints. She had 12 visits to a specialist during more than 4 months, 4 hospital admissions, and was involved in many tests and treatments, but with no beneficial results. On mental state examination and patho-psychological testing were found anxiety, depression, and somatization. Conclusion: On the basis of clinical features, the patient was hospitalized and effectively treated with a combination of antidepressant, anxiolytics, psychotropics, and psychotherapy.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Mental Health Problems of the People in Isolation Related to SARS-CoV-2 Virus Infection
    (Mongolian National University of Medical Sciences, 2021-12-31) ; ; ;
    Davaa, Naranzul
    ;
    Objectives: To define the mental health status of people in isolation, and determined the correlation between mental health variables of the respondents. Methods: The study design was descriptive cross-actional. Isolated citizens, who were transported by charter flight from different foreign countries to Mongolia from July 1, 2020, to September 1, 2020, and observed by epidemiological reference in the isolation places. Results: The majority (38.8%, n = 157) of the 405 total cases aged 17- 97 year-olds, were 25- 34 year-olds and the average age was 34.2 ± 14.6. Majority of respondents (n = 213; 52.6%) were male. When mental health variables were compared with age groups, depression, anxiety, and self-stigma were not statistically significant for age group. However, in any age group of participants, self-stigma was moderately more at 91.8% (p = 0.043), and self-stigma at 93.8% was moderate. 38.1% of the total isolated population had mild to severe depression, and 30.4% had mild to moderate anxiety. Conclusion: Respondents who were impacted by strong stressors were more likely to experience depression and anxiety than respondents who were not impacted, and increased levels of depression were caused by strong stressors and anxiety. A moderate level of self-stigma is more present in any age group.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Коронавируст халдвар (SARS-CoV-2)-аар өвчлөгсдийг ялгаварлан гадуурхах асуудалд
    (2021-06-10) ;
    Р.Оюунгэрэл
    ;
    Д.Оюунсүрэн
    ;
    Б.Баттуяа
    ;
    С.Оюунгэрэл
    Коронавирүст халдвар (SARS-CoV-2)-аар өвчлөгсөд дэлхийн өнцөг булан бүрд гутаан доромжлол, ялгаварлан гадуурхалтай тулгарч байгаа ба бид коронавирүст халдвараар өвчлөгсдийн ялгаварлан гадуурхалд өртсөн байдлыг өөрийн оронд анх удаа судлахыг зорилоо. Судалгааг дескриптив судалгааны агшингийн загвараар гүйцэтгэсэн ба 2020 оны 7 дугаар сараас 12 сарын хооронд ХӨСҮТ-д КОВИД-19 өвчний улмаас эмчлүүлсэн зөөвөрлөгдсөн халдварын 45, дотоодын голомтолсон халдварын 45, нийт 90 тохиолдлыг хамруулсан. Судалгааны өгөгдлийг STATA 15 програмаар шинжлэв. Судалгаанд хамрагдсан зөөвөрлөгдсөн тохиолдлын 14-73 насны (дундаж нас 29.7±1.4) нийт 45 тохиолдлын дотор эрэгтэйчүүд (n= 41) зонхилж байсан бол дотоодын голомтолсон халдварын 19-70 насны (дундаж нас 41.2±1.9) 45 эмчлүүлэгчид нь хүйсийн хувьд (эрэгтэй n=23, эмэгтэй n=22) эрэгтэй, эмэгтэй хүмүүсийн эзлэх хувь ойролцоо байв. Судалгаанд хамрагдагсдын 90% нь нийгмийн ялгаварлан гадуурхалд, 87.8% нь өөрийгөө ялгаварлан гадуурхах байдалд өртсөн байлаа. Нийгмийн (p<0.001) болон өөрийн (p<0.003) ялгаварлан гадуурхал нь зөөвөрлөгдсөн халдварын үед дунд түвшинд түлхүү илэрч байсан бол дотоодын голомтолсон халдварын үед багаас их түвшинд илэрч байсан нь тус тус статистик ач холбогдол бүхий ялгаатай байв. Нийгмийн ялгаварлан гадуурхал, өөрийгөө ялгаварлан гадуурхах байдал нь хоорондоо хүчтэй хамааралтай (r=0.677*, p<0.001) байсан ба нийгмийн ялгаварлан гадуурхалын оноо нэгээр нэмэгдэхэд өөрийгөө ялгаварлан гадуурхах нь 0.664 оноогоор нэмэгдэж байв (Prob>F=0.001, r2=0.47, p<0.001). Судалгаанд хамрагдагсдын 90% нь нийгмийн, 87.8% нь өөрийн ялгаварлан гадуурхалд өртөж байна. Нийгмийн ялгаварлан гадуурхалд өртөх нь өөрийгөө ялгаварлан гадуурхах байдлыг нэмэгдүүлж байв.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Оюуны хөгжлийн бэрхшээлтэй хүмүүсийн асран хамгаалагчийн амьдралын чанар, ачааллын хамаарлын судалгаа
    (2024-04-13)
    С.Дэлгэрмаа
    ;
    Г.Намуун
    ;
    ; ;
    Үндэслэл: Монгол Улсыг бусад улс оронтой харьцуулахад хөгжлийн бэрхшээлийн түвшин харьцангуй бага (1000 хүн амын дунд 8.4 -13.2%) боловч гэр бүлийн нэг гишүүн нь оюуны хөгжлийн бэрхшээлтэй байх нь асран халамжлагчийн бие бялдар, сэтгэл зүйн байдалд сөргөөр нөлөөлж, амьдралын ерөнхий түвшин буурахад хүргэдэг. Манай оронд өнөөгийн байдлаар оюуны хөгжлийн бэрхшээлтэй хүний асрахуй, сувилахуй, өөртөө үйлчлэх чадварын түвшин, асран хамгаалагчийн ачаалал, амьдралын чанарыг үнэлсэн судалгаа хомс байгаа нь энэхүү судалгааг хийх үндэслэл болсон. Зорилго: Оюуны хөгжлийн бэрхшээлтэй хүний асран хамгаалагчийн амьдралын чанар, ачаалал хоорондын хамаарлыг судлахад оршино. Арга, аргачлал: Судалгааг Улаанбаатар хотын 8 дүүргийн өрхийн эрүүл мэндийн төвийг түшиглэн 642 үйлчлүүлэгчийн асран хамгаалагчийг зорилтот түүврийн аргаар сонгон, асуумж судалгаа авсан. Асран хамгаалагчийн ачааллыг Буренс Заритын асуумж, амьдралын чанарыг WHOQOL-BREF асуумжаар үнэлэсэн. Судалгааны зөвшөөрөл авсны үндсэн дээр хэмжилтийг хийсэн. Статистик боловсруулалтыг SPSS 25.0 програм ашиглан хийлээ. Үр дүн: Асран хамгаалагчийн дундаж нас 52.6±13.2, 23.1% нь эрэгтэйчүүд байна. Асран хамгаалагчдын 36.3% нь тэтгэвэрт гарсан, 34.6% нь ажилгүй байлаа. Асран хамгаалагчдын амьдралын чанарын үнэлгээнд бие бялдрын үзүүлэлтийн дундаж утга 54.4±12.6, сэтгэл зүйн дундаж үзүүлэлт 58.5±12.2, нийгмийн харилцаа 65.0±16.8, хүрээлэн буй орчны хувьд 66.8±13.7 байна. Асран хамгаалагчдын сэтгэл санааны амьдралын чанар нь ачаалалтай урвуу хамааралтай байв (-0.21; 95% CI: -0.33, -0.09; p = 0.001). Асран хамгаалагчийн ачаалал нь амьдралын чанарын орчинтой эерэг хамааралтай байна (0.21; 95% CI: 0.10; 0.33; p<0.001). Харин амьдралын чанарын бие бялдрын болон нийгмийн харилцааны үзүүлэлтийн хувьд ачаалалтай статистик ач холбогдол бүхий хамааралгүй байна. Дүгнэлт: Асран хамгаалагчийн ачаалал нэмэгдэх тусам амьдралын чанарт сөргөөр нөлөөлж, асруулагчийн өдөр тутмын өөртөө үйлчлэх чадвар муу байх тусам асран хамгаалагчийн ачаалал нэмэгдэж байна.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Төрсөн эхчүүдийн сэтгэлзүйн байдлыг судалсан дүн
    (2024-03-20)
    Б.Нямбаяр
    ;
    ;
    Ж.Энхцэцэг
    Үндэслэл: 2000 оны байдлаар Монгол улсад сэтгэц, зан үйлийн эмгэгийн Кесар мэс засал тохиолдол 10.000 хүн амд 77.4 байсан бол 2016 онд 109.5 болж нэмэгджээ. Сэтгэл түгшил 2022 оны байдлаар манай улс 3,457,548 хүн амтай байна. Нөхөн үржихүйн Сэтгэл хямрал насны эмэгтэйчүүд (15-49 нас 875,186)-ийн жирэмслэлт төрөлтийн явцад сөргөөр нөлөөлөх эрсдэл хүлээгдэж байгааг харуулж байна. Иймд жирэмсэн болон төрөх, төрсний дараах үе шаттай холбоотой эхэд үүсч буй сэтгэл зүйн тулгамдсан асуудлыг анхааралдаа авч жирэмсэн, төрөх, төрсний дараах үеийн сэтгэлзүйн тулгамдсан асуудлуудыг илрүүлэх, улмаар түүнээс урьдчилан сэргийлэх хэрэгцээ шаардлага үүсч байна. Манай оронд жирэмслэлт, төрөлт, төрсний дараах үетэй холбоотойгоор эхчүүдийн сэтгэлзүйд гарах өөрчлөлтийг судалсан судалгааны ажил ховор байгаа нь бидний судалгааны ажлын үндэслэл болж байна. Зорилго: Төрсөн эхийн сэтгэл зүйн онцлогийг судлан тогтоох. Арга, аргачлал: Нийт 240 төрсөн эхийг төрсний дараах 72 цагийн дотор судалгаандаа хамруулсан. Төрөх замаар хэвийн төрсөн ээжүүдийг хяналтын бүлгээр сонгосон. Судалгааг нэг агшны асуулга, тохиолдол хяналт бүхий дагаж хянах загвараар, санамсаргүй түүвэрлэлтийн аргаар нэг агшингийн судалгаа хийсэн. Статистик боловсруулалтыг Excel, SPSS-20 программаар тооцсон. Үр дүн: Төрөх үеийн оношийг үндэслэн нийт 240 эхийг 080.0 Хэвийн төрөлт, 080 - Эмгэг төрөлт, 082.0 - Кесар төлөвлөгөөт мэс засал, 082.1 - Кесар яаралтай мэс засал гэж 4 бүлэг *60 эхэд хуваан хэвийн төрсөн эхчүүд буюу хяналтын бүлэгтэй харьцуулан судалсан. Байгалийн жамаараа хэвийн төрсөн эхчүүдийн 35%-ийг 30-34 насныхан эзэлж байна. Харин байгалийн жамаараа төрсөн боловч төрөлтийн үйл ажиллагаа эмгэг байдлаар явагдсан эхчүүдийн 3.3%-ийг 19 наснаас доош төрөгч эх, 6.7%-ийг 40-44 насныхан эзэлж байна. Төлөвлөгөөт кесар мэс заслын аргаар 19 болон түүнээс доош насныхан төрөөгүй харин яаралтай кесар мэс заслын аргаар 19 нас болон түүнээс доош насны 6.7% төрж, 20-24 насны 10% нь төрсөн байна. Эдгээрээс үзвэл төрж буй эхийн нас нь төрөлтийн үйл явцад нөлөөлдөг, эхийн сэтгэл зүйтэй хамааралтай (P=0.02) байна. Төлөвлөгөөт кесар мэс заслын аргаар төрсөн эхчүүдийн 60% нь жирэмсний тээлтийн 11 долоо хоног хүртэлх хугацаанд, 40% нь жирэмсний тээлтийн 12 долоо хоног түүнээс дээш хугацаанд жирэмсний хяналтанд орсон бөгөөд байгалын жамаараа төрсөн эхчүүд, яаралтай кесар мэс заслын аргаар төрсөн эхчүүдтэй харьцуулахад хяналтанд ороогүй тохиолдол бүртгэгдээгүй байна. Эндээс үзвэл төлөвлөгөөт кесар мэс заслын аргаар төрөхөөр төлөвлөгдсөн эхчүүд бусад төрөлтийн бүлгийг бодвол 100% жирэмсний хяналтанд ордог болох нь харагдаж байна. Тухайн эх жирэмсний хяналтанд орсон эсэх нь (P=0.03), мөн аль шатлалын эмнэлгийн эмчийн хяналтанд байсан нь эхийн сэтгэлзүйн байдалд нөлөөлдөг (P=0.02) байна. Судалгаанд оролцогч нийт эхчүүдийн 54.2% нь буюу талаас илүү хувь нь доорх өвчнүүдээр өвчилж байсан байна. Төрсөн нийт эхчүүдийн 0.4% - заг хүйтэн, 1.7% - бусад, 3.8%- сүрьеэ, 5%- вируст гепатит, 7.5%- тэмбүү, 8.7%ангина, 27.1%- шүд цоорох өвчнөөр өвчилж байсан байна. Тус бүрт нь авч үзвэл: хэвийн төрөлттэй эхчүүдийн 35%, эмгэг төрөлттэй эхчүүдийн 60%, төлөвлөгөөт кесар мэс заслын аргаар төрсөн эхчүүдийн 68.3%, яаралтай кесар мэс заслын аргаар төрсөн эхчүүдийн 53.3% нь дээрх өвчнүүдээр болон бусад төрлийн өвчнөөр өвдсөн байна. Эдгээрээс үзвэл төрж буй эхийн өвчлөл нь төрөлтийн үйл явцад нөлөөлж, төрөлтийн хэлбэрийг өөрчилдөг нь тогтоогдсон. Өөрөөр хэлбэл өвчлөл их байх тусам кесар мэс заслын аргаар төрөх хувь нэмэгдэж байна. Өвчлөл нь эхийг сэтгэл түгшилт, сэтгэл хямралд оруулахад нөлөөлж (P=0.0001) байна. Дүгнэлт: 1. Хэвийн болон эмгэг төрөх үйл явц, эхийн сэтгэлзүйд нөлөөлж (P=0.0001) байна. Энэ нь төрөлтийн хэлбэрээс хамаарч өөр хоорондоо харилцан адилгүй байна. 2. Төрж буй эхийн нас (P=0.02), боловсролын түвшин, жирэмсний хяналтанд орсон эсэх нь (P=0.03), эхийн нийт жирэмслэлтийн тоо (P=0.01), нийт төрөлтийн тоо (P=0.0001), төрсөн эхчүүдийн биеийн өвчлөл (P=0.0001), жирэмсэний тээлтийн хугацаа (P=0.0001) нь эхийн сэтгэл түгшилт, сэтгэл хямралд шууд нөлөөлдөг байна.
  • Some of the metrics are blocked by your 
    Item type:Publication,
    Солиорлын эсрэг эмийн гаж нөлөөний илрэлийг өөрийгөө хянах боломжгүйгээр хийдэг эмгэг хөдөлгөөнийг үнэлэх сорилоор үнэлсэн дүн
    (2025-01-01) ; ;
    Э.Хонгорзул
    ;
    М.Елик
    Үндэслэл: ДЭМБ-ын судалгаагаар дэлхий дахинаа шизофренитэй 24 сая Шизофрени орчим хүн амьдарч байгаа бөгөөд шизофренийн үед солиорлын болон Паркинсонтөст солиорлын бус шинжүүд хавсран илэрдэг ба уг өвчний үүсэх шалтгаан хамшинж бүрэн тогтоогдоогүй учир эмчилгээнд шинж тэмдгийн эмчилгээ Үнэлгээ болох солиорлын эсрэг эмүүдийг хэрэглэдэг байна. Шизофренитэй Гаж нөлөөний эмчлүүлэгчдэд солиорлын эсрэг эмийн гаж нөлөө нь эмнэлзүйн олон менежмент хэлбэрээр илэрдэг тул эмчлүүлэгчид эмийн эмчилгээний дэглэм Хамаарал баримтлахгүй байх, үүний улмаас өвчин дахиж архагшдаг. СЭМҮТ-ийн 2022 оны статистик мэдээгээр Монгол улсын хэмжээнд шизофренитэй 718 хүн идэвхитэй хяналтанд эмчлүүлж байна. Өнөөгийн байдлаар Монгол улсад шизофренитэй эмчлүүлэгчдэд илэрч буй эмийн гаж нөлөөний илрэл болох хөдөлгөөний эмгэг өөрчлөлтийн илрэлийг судлаагүй байгаа нь энэхүү судалгааг хийх үндэслэл болж байна. Зорилго: Шизофренитэй эмчлүүлэгчдийн эмийн дэглэм баримтлах байдал, өөрийгөө хянах боломжгүйгээр хийдэг эмгэг хөдөлгөөний *79 хамаарлыг судлан тогтоох. Арга, аргачлал: Судалгааг дискрептив судалгааны агшингийн загвараар, зорилтот түүврийн аргаар, асуумж судалгаа болон стандарт сорилын тусламжтайгаар хийв. Судалгааг хийх ёс зүйн зөвшөөрлийг судалгааны түшиц байгууллага (СЭМҮТ, Шийдвэр № 2023.01.30-3/77), АШУҮИС-ийн Судалгааны Ёс зүйн хяналтын хорооноос (Шийдвэр № 2023/3-02) авсан. Судалгаанд оролцогч бүрээс 5 бүлэг, 36 асуумж авсан ба эмчлүүлэгчдийн эмийн эмчилгээний дэглэм баримтлах байдал (Мопкку §са1е), өөрийгөө хянах боломжгүйгээр хийдэг эмгэг хөдөлгөөнийг үнэлэх (АЬпогта1 т^о1ип!агу т о ^ ет еп ! 8са1е-А1М8) стандарт сорилыг ашигласан. Судалгааг 2023 оны 3-8-р сард хийж, 8ТАТА 14 программыг ашиглан судалгааны үр дүнд тойм болон нарийвчилсан статистик боловсруулалт хийсэн. Үр дүн: Судалгаанд 1879 насны, шизофренитэй 209 эмчлүүлэгч хамрагдсанаас 47.4% (п=99) нь эрэгтэй, 52.6% (п=110) нь эмэгтэйчүүд байлаа (р=0.21). Судалгаанд хамрагдагчдын 28.2 % (п=59) нь бүрэн бус дунд боловсролтой, 76.5% (п=160) нь гэр бүл болоогүй ганц бие, 85.2% (п=178) нь сэтгэцийн эмгэгийн улмаас хөдөлмөрийн чадвар алдалт тогтоогдсон байв. Судалгаанд хамрагдсан шизофренитэй эмчлүүлэгчдийн 32.5% (п=68) нь уламжлалт болон хэвшинжит бус эмийг хольж хэрэглэдэг бөгөөд солиорлын эсрэг эмүүдээс галоперидол (30.6%), хлорпормазин (26.8%), левомепормазин (25.8%), рисперидон (24.4%), кветиапин (21.1%) зэрэг эмүүдийг илүүтэй хэрэглэдэг байна. Эмчлүүлэгчдийн 1.4% (п=3) нь сайн, 52.6% (п=110) нь дунд зэрэг, 45.9% (п=96) нь эмийн эмчилгээний дэглэмийг муу баримталдаг (Кронбах а=0.781) байна. Харин өөрийгөө хянах боломжгүйгээр хийдэг эмгэг хөдөлгөөнийг үнэлэх сорилын үр дүнгээр 49.76% (п=104) нь нүүр, ам орчмын хөдөлгөөн, 44.5% (п=93) нь мөчдийн хөдөлгөөнөө илүү мэдэрдэг гэж хариулжээ. Эмчлүүлэгчдийн эмчилгээний дэглэм баримтлах байдал нь нүүр, ам орчмын эмгэг хөдөлгөөн (п=104; р=0.036), биеийн ерөнхий хөдөлгөөний эмгэг шинжүүд (п=94; р=0.05)-тэй статистик ач холбогдолтой байв. Дүгнэлт: Шизофренитэй эмчлүүлэгчдийн 32.5% нь уламжлалт, хэвшинжит бус солиорлын эсрэг эмүүдийг хавсран хэрэглэдэг ба 45.9% нь эмийн эмчилгээний дэглэмийг муу баримталдаг, өөрийгөө хянах боломжгүйгээр хийдэг эмгэг хөдөлгөөний эмнэлзүйн хэлбэрүүдээс нүүр орчмын (р=0.036), биеийн ерөнхий хөдөлгөөний эмгэг шинжүүд (р=0.05) илүүтэй илэрдэг байна.