Mendjargal, Adilsaikhan

Now showing 1 - 2 of 2

Some of the metrics are blocked by your
consent settings
Ходоодны хорт хавдартай өвчтөнүүдэд HER2 илрэлийг эмнэлзүйн ач холбогдолтой уялдуулан судалсан дүн
(2025-12-05)
Н.Оюунчимэг
;
О.Ундрах
;
С.Наранзул
;
П.Долгорсүрэн
;
Т.Ундармаа
Background: Globally, gastric cancer accounts for 1,089,000 new cases and 769,000 deaths annually, ranking fifth in overall cancer incidence and third in cancer-related mortality. The aim to determine HER2 expression in patients with gastric cancer and to evaluate its correlation with clinical and immunological biomarkers, as well as the need for further laboratory diagnostics. Aim: To determine HER2 expression in patients with gastric cancer and to evaluate its association with clinical and immunological biomarkers, as well as the potential need for further laboratory diagnostics. Materials and Methods: A retrospective study was conducted using archived materials from patients with gastric cancer at the Clinical Pathology, Molecular Genetics, and Pathology Laboratories of the National Cancer Center of Mongolia, covering the period from 2019 to June 2025. HER2 protein expression in tumor tissue was assessed using immunohistochemistry (IHC), and chromogenic in situ hybridization (CISH-HER2) was employed to confirm gene amplification. Statistical analysis was performed using the Prisma-10 software. Results: In our study, among 210 cases of gastric cancer evaluated by IHC for HER2, 46 (21.9%) were HER2-positive and 164 (78.1%) were HER2-negative. When comparing patients with gastric cancer stratified into HER2 1+ (negative) and HER2 3+ (positive) groups, no statistically significant differences (p < 0.05) were observed in age, sex, tumor location (surgically resected tissue), morphology, or disease stage. However, a higher proportion of males was noted in the HER2 3+ group (80.9%), though this did not reach statistical significance (p = 0.0879). Significant associations were found with tumor markers. Elevated serum CA-72-4 (>5 ng/mL) was more frequent in the HER2 3+ group (58.8%; p = 0.0069). In contrast, elevated CA-19-9 (>35 U/mL) was more common in the HER2 1+ group (93.5%; p = 0.0117), and elevated CEA (>6.9 U/mL) was also predominant in the HER2 1+ group (90.6%; p = 0.002). These findings suggest that HER2 3+ status predominates in cases with elevated CA-72-4, which may influence diagnostic strategies and HER2-targeted therapies (e.g., trastuzumab). Conversely, elevated CA-19-9 and CEA were more associated with HER2 1+ status, indicating a need for further detailed investigation of these markers in relation to HER2 expression. In patients evaluated by CISH for HER2 expression, stratification into HER2-positive and HER2-negative groups revealed no statistically significant differences (p < 0.05) in age, sex, tumor location, morphology, stage, or serum tumor markers (CA-72-4, CA-19-9, CEA). This suggests that HER2 status (positive/negative) may be independent of these variables. Although HER2 positivity was higher in poorly differentiated tumors (48% vs. 30.6% negative; p=0.1414) and in stage IV disease (50% vs. 39.3% negative; p=0.2607), these differences were not statistically significant. Elevated serum markers (CA-72-4, CA-19-9, CEA) were observed but showed no significant correlation with HER2 status. Conclusion: Determining the molecular profile of gastric cancer patients can significantly contribute to refining clinical diagnosis, developing treatment strategies, enhancing therapeutic outcomes, and improving patients’ quality of life.
Some of the metrics are blocked by your
consent settings
Уушигны жижиг эсийн бус хорт хавдрын үед EGFR мутаци генийг тодорхойлсон үр дүн
(2025-12-05)
Д.Мэргэн
;
Б.Тамир
;
П.Долгорсүрэн
;
Б.Ганзориг
;
Т. Ундармаа
Үндэслэл: Уушгины хорт хавдар нь дэлхий дахинд хорт хавдрын шалтгаант нас баралтын тэргүүлэх шалтгаан хэвээр байгаа бөгөөд жил бүр ойролцоогоор 1.8 сая хүн нас барж, нийт хавдрын нас баралтын 18%-ийг эзэлдэг1. GLOBOCAN 2024 тайланд дурьдсанаар дэлхий дахинд 2.4 сая шинэ тохиолдол бүртгэгдсэн бөгөөд энэ нь хөхний хорт хавдрын дараа хоёрдугаарт орж байна2. Уушгины хорт хавдрын 85%-ийг жижиг эсийн бус уушгины хорт хавдар (ЖЭБУХХ) эзэлдэг бөгөөд түүний дотор хамгийн түгээмэл хэлбэр нь аденокарцинома юм3. Зорилго: Монгол Улсад уушгины хорт хавдартай өвчтөнүүдийн дунд HER2 идэвхижил болон EGFR, EML-ALK, ROS1, BRAF, KRAS, генийн мутаци тархалтын зураглалыг тодорхойлох, эдгээрийн клиник болон морфологийн үзүүлэлтүүдтэй харьцуулан хамаарлыг үнэлэх. Арга, аргачлал: ХСҮТ-ийн эмнэлзүйн эмгэг судлал молекул генетикийн лаборатори болон эмгэг судлалын лабораторит 2019–2025 оны 6 сар хүртэл хийгдсэн уушгины хорт хавдартай өвчтөнүүдийн архивын материалыг ашиглан ретроспектив аргаар судалгааг хийсэн болно. Хавдрын эдээс ДНХ ялгах арга: Эмгэг судлалын тасгийн архивт хадгалагдаж буй уушгины хорт хавдар гэсэн оноштой өвчтөнүүдийн лааны тосонд цутгаж бэлтгэсэн эдийн блокуудыг сонгон авч судалгаанд ашиглав. Тухайн блокуудын 5–10 мкм зузаантай зүсэж тавиур шилэн дээр H&E будаг хийсний дараа эмгэг судлаач ≥20–30% хавдрын эс агуулсан хэсгийг тодорхойлон, макро диссекц хийж шинжилсэн. EGFR/BRAF/KRAS/EML-ALK/ROS1 генийн мутаци тодорхойлох БХ-ПГУ ын шинжилгээний арга: EGFR генийн мутацийг илрүүлэх шинжилгээг PANAMutyper™ EGFR Mutation Detection Kit (Panagene, Daejeon, БНСУ)-ийн үйлдвэрлэгчээс гаргасан зааврын дагуу гүйцэтгэсэн. PCR-ийн урвалийг тухайн үйлдвэрлэгчийн зөвлөсний дагуу нийцэх төхөөрөмж дээр (Roche, Light Cycler 480, Germany) хийв. Prisma-10 программ ашиглан статистик боловсруулалтыг хийсэн. Үр дүн: Судалгаанд нийт 282 уушгины хорт хавдрын тохиолдол хамрагдсанаас EGFR генийн мутаци 44%-д илэрсэн бол сөрөг 56%-д бүртгэгдэв. Насны бүлгээр ялгаагүй (p=0.2636) боловч, эмэгтэйчүүдэд EGFR мутаци эерэг байх нь өндөр (36.6% vs 19.6%, p=0.0019) байв. Үе шат, T, N, M ангиллын хувьд статистикийн хувьд ач холбогдолтой ялгаа илрээгүй (p>0.05). Амьдралын хэвшилтэй холбоотойгоор тамхи таталт болон EGFR мутацийн хооронд хамаарал тогтоогдсонгүй (p=0.4178). Харин морфологийн ангиллын хувьд аденокарциномын бүлэгт EGFR мутаци илрэх хувь өндөр (54.83%) байсан нь хавтгай хучуур эсийн хавдартай (31.8%) харьцуулахад статистикийн хувьд ач холбогдолтой ялгаа үзүүлэв (p=0.002). Судалгаанд нийт 282 уушгины хорт хавдрын тохиолдол хамрагдсан бөгөөд түүнээс аденокарцинома 155 (54.9%), хавтгай хучуур эсийн хавдар (SCC) 116 (41.1%)-ийг эзэлж байв. EGFR мутацийн эерэг гарсан нийт тохиолдол 43.97% байсан бөгөөд аденокарциномад өндөр (24.82%) хувьтай илэрсэн бол хавтгай хучуур эсийн хавдарт (13.1%) харьцангуй бага илэрлээ. Үүнээс тухайн генийн экзон тус бүрээр авч үзвэл экзон 18-ийн мутаци нийтдээ 6% тохиолдолд илэрч, булчирхайлаг хэлбэр дээр давамгайлсан (6%, 4.25%). Экзон 19-ийн мутаци нийт 8.15%-д илэрсэн бөгөөд энэ нь зорилтот эмчилгээнд мэдрэг бүлэгт багтдаг. Экзон 20-ийн мутаци 3.19%, харин экзон 20 T790M 1.77% байсан ба эдгээр нь эмийн тэсвэржилтийн маркер болж байна. Exon 21-ийн мутаци 9.57%д илэрч, булчирхайлаг (9.57%) хавтгай хучуур эсийн хавдраас (3.19%) өндөр хувьтай бүртгэгдсэн. Амьдарсан хугацааг анх оношлогдсон үе шатаар нь харьцуулсан дүнгээр муруйн харьцуулалтаар эрт үеийн өвчтөнүүдийн амьд үлдэлтийн хугацаа мэдэгдэхүйц урт (18.6 сар) байсан. Log-rank болон hazard ratio-ийн тооцоогоор ялгаа статистикийн хувьд ач холбогдолтой (p<0.05) гарсан нь үе шат нь өвчний тавиланг тодорхойлох нэг хүчин зүйл болохыг харуулж байна. Дүгнэлт: Монгол Улсад уушгины булчирхайлаг эсийн хорт хавдартай өвчтөнүүдийн дунд EGFR мутаци өндөр хувьтай илэрч байгаа нь бай эмчилгээ (EGFR-TKI)-г өргөн хэрэглэх шаардлагатайг харуулж байна. Харин SCC болон бусад морфологийн бүлэгт илрэлт бага байгаа нь эдгээр морфологийн дэд бүлгүүдэд молекулын өөр маркеруудыг судлах шаардлагатай байна.

Mendjargal, Adilsaikhan

Filters

Settings

Sort By

Results per page