Loading...
Чихрийн шижин хэв шинж 2 өвчний үед хувь хүнээс гарах зардлын тооцоог судалсан үр дүн
Зохиогч
Он
2024 оны гуравдугаар сарын 20
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
20
Issue
3
Start Page
140
End Page
144
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Дэлхий даяар 422 сая чихрийн шижин өвчтэй хүн амьдарч Чихрийн шижин байгаа бөгөөд жил бүр 1.5 сая хүн чихрийн шижин өвчний улмаас нас Хувь хүний зардал барж байна. ЧШ өвчтэй амьдарч байгаа бөгөөд энэ тоо 2030 он гэхэд Шууд бус зардал 643 сая, 2045 он гэхэд 783 сая болж өсөх төлөвтэй байна. Уг өвчний улмаас 2021 онд 6.7 сая хүн нас барсан буюу 5 секунд тутамд 1 хүн нас барсан гэсэн болохыг тогтоосон байна. Манай улсад 2021 оны байдлаар чихрийн шижин хэв шинж 2 өвчний эрт илрүүлгийн үзлэгт нийт 800 мянган хүн хамрагдсан нь хамрагдвал зохих хүн амын 76 хувийг эзэлж байна. Манай орны хувьд чихрийн шижин хэв шинж 2 өвчний үед хувь хүнээс гарч буй шууд эрүүл мэндийн зардал, шууд бус зардал, мөн өрх гэр, хувь хүнд санхүүгийн хүндрэл учруулж буй эсэх судалгаа нь нэн чухал шаардлагатай юм. Зорилго: Чихрийн шижин хэв шинж 2 өвчний үед хувь хүнээс гарах зардлыг тооцох. Арга, аргачлал: Бид судалгааг аналитик судалгааны агшингийн загварыг ашиглан хийсэн. Асуумж судалгааны аргаар судалгаанд сонгогдсон таван эрүүл мэндийн байгууллагаар тухайн цаг хугацаанд үйлчлүүлж байсан иргэдээс урьдчилан бэлтгэсэн асуумжийн дагуу зорилтод түүврийн аргаар судалгааг авсан. Асуумж судалгаанд нийт 240 үйлчлүүлэгч хамрагдсан. Судалгааны Үр дүнг “SPSS 25.0” программ ашиглан боловсруулалтыг хийж гүйцэтгэсэн. Үр дүн: Судалгаанд 240 эмч, эмнэлгийн хяналтад байдаг үйлчлүүлэгч хамрагдсан. Эдгээрээс 40-60 насны иргэд 62.2 хувь, 61-ээс дээш насны иргэд 29.5 хувь, 20-39 насны иргэд 8.3 хувийг тус тус эзэлж байна. Мөн 50.6 хувь нь эрэгтэй, 49.4 хувь нь эмэгтэй байв. Судалгаанд оролцогчдын 54 хувь даатгалтай төр хариуцдаг, 24 хувь даатгал төлдөг, 15 хувь сайн дураар төлдөг, 7 хувь даатгалгүй гэж хариулсан байна. Судалгаанд хамрагдсан иргэдийн 39.1 хувь уг өвчнөөр оношлогдоод 10-аас дээш жил болж байгаа, 24.6 хувь 6-10 жил, 36.2 хувь 1-5 жил болсон. Нийт 240 хүний 78.4 хувьд хүндрэл өгч эхэлсэн байна. Асуумж судалгаанд оролцсон иргэдийн өрхийн орлогын голч дүн 1.4 сая төгрөг, эмчийн үзлэгийн төлбөрт 120 мянган төгрөг, оношилгоо шинжилгээнд 157 мянган төгрөг, эмийн зардалд 101 мянган төгрөг, бусад зардалд 325 мянган төгрөг, эмнэлэгт хэвтэхэд 250 мянган төгрөг, эмнэлэгт ирж очихтой холбоотой гарсан тээврийн зардал 60 мянган төгрөг, эрүүл мэндийн шууд бус зардалд 475 мянган төгрөгийг тус тус зарцуулсан байна. Дүгнэлт: Чихрийн шижин хэв шинж 2 оноштой хяналтад буй хувь хүнээс жилд дунджаар 600 мянган төгрөгийн зардал гардаг ба стандарт хазайлт 78 мянган төгрөг байна. Энэ нь хүн амын дунд 473 мянгаас 727 мянган төгрөгийн зардал гарах итгэх интервал 95 хувь, голч утга 300 мянган төгрөг, 100 мянгаас 800 мянган төгрөгийн зардал гаргадаг иргэд судалгаанд оролцогчдын 50 хувь байна. 2022 оны байдлаар Монгол Улсын цалингийн доод хэмжээ 420,000 төгрөг байсан нь уг өвчний улмаас зарцуулж буй мөнгөн дүнгээс бага байгаа нь эмчлүүлэгчдэд санхүүгийн хүндрэл учруулж байна.
Background: As of 2021, 537 million adults (ages 20-79), or 1 in 10 people worldwide, are living with diabetes, and this number is expected to increase to 643 million by 2030 and 783 million by 2045. It is estimated that 6.7 million people will die from the disease in 2021, or 1 person dies every 5 seconds. In our country, as of 2021, a total of 800,000 people have participated in the early detection of type 2 diabetes, which is 76% of the eligible population. In our country, it is very important to study the direct health costs and indirect costs incurred by individuals in the case of type 2 diabetes, as well as whether it causes financial difÏculties for families and individuals. Aim: Estimating the costs of individuals with type 2 diabetes Materials and Methods: We conducted the study using an analytical research snapshot design. According to the pre-prepared questionnaire, the survey was conducted by the target sampling method from the citizens who were served in the 5 health institutions selected for the study by the questionnaire survey method. A total of 240 customers participated in the survey. Research results were processed using SPSS 25.0 software. Results: The study included 240 clients under medical supervision. Of these, citizens aged 40-60 account for 62.2 percent, citizens over 61 years of age account for 29.5 percent, and citizens aged 20-39 account for 8.3 percent. Also, 50.6 percent are men and 49.4 percent are women. 54 percent of the respondents answered that the insurance is provided by the government, 24 percent pays for insurance, 15 percent pays voluntarily, and 7 percent does not have insurance. 39.1 percent of the surveyed citizens have been diagnosed with the disease for more than 10 years, 24.6 percent for 6-10 years, and 36.2 percent for 1-5 years. Out of 240 people, 78.4% had problems. The average household income of the citizens who participated in the survey was 1.4 million MNT, 120 thousand MNT for doctor’s examination, 157 thousand MNT for diagnostic tests, 101 thousand MNT for medicine, 325 thousand MNT for other expenses, 250 thousand MNT for hospitalization, and transportation costs related to going to and from the hospital 60,000 MNT and 475,000 MNT were spent on indirect health expenses, respectively. Conclusions: The average cost of an individual diagnosed with type 2 diabetes is 600,000 MNT per year, and the standard deviation is 78,000 MNT. It is a 95 percent confidence interval of 473,000 to 727,000 MNT among the population, the median value is 300,000 MNT, and 50 percent of respondents spend 100,000 to 800,000 MNT. As of 2022, Mongolia’s minimum wage was 420,000 MNT, which is less than the amount of money spent due to the disease, which causes financial difÏculties for doctors.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1041
Эшлэл
Г.Мишээл, А.Пүрэвгэрэл, Ю.Гантөгс. Чихрийн шижин хэв шинж 2 өвчний үед хувь хүнээс гарах зардлын тооцоог судалсан үр дүн. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2024;20(3):140-144.