Loading...
Монгол улсад түгээмэл худалдаалагдаж буй зарим зөгийн балын бактерийн эсрэг үйлчлэлийг харьцуулан судалсан дүн
Зохиогч
Он
2026 оны гуравдугаар сарын 30
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
22
Issue
2
Start Page
62
End Page
66
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Зөгийн балын найрлага дахь устөрөгчийн хэт исэл, метилглиоксиал, пептид, полифенолт нэгдэл, нүүрс усны өндөр агууламж хүчиллэг орчин нь бактерийн эсрэг үйлчлэл үзүүлдэг болох нь олон улсын судалгаагаар тогтоогдсон байдаг. Монгол улсад олон төрлийн зөгийн бал хэрэглэгддэг боловч тэдгээрийн бактерийн эсрэг үйлчлэлийг судалсан шинжлэх ухааны баримт хангалтгүй байгаа нь энэхүү судалгааны үндэслэл боллоо. Зорилго: Монгол улсад түгээмэл худалдаалагдаж буй зарим зөгийн балын бактерийн эсрэг үйлчлэлийг тодорхойлох. Арга, аргачлал: Судалгааг туршилт судалгааны загвараар хийж гүйцэтгэсэн ба эмгэгтөрөгч бактерийн 8 стандарт омог болох P.aeruginosa ATCC 27853, E.coli ATCC 25922, K.pneumoniae ATCC 1706, S.aureus ATCC 25923, MRSA ATCC 700699, S.epidermidis ATCC 35984, S.enterica ATCC 13076, A.baumannii ATCC 19606-ийг ашиглав. Судалгаанд Увс, Төв, Сүхбаатар, Хэнтий, Дорнод, Дархан-Уул, Сэлэнгэ, Хөвсгөл аймгуудаас 11 зөгийн бал Австралийн Манука төрлийн 3 зөгийн бал, нийт 14 зөгийн бал сонгон авч 96 нүхтэй U хэлбэрийн урвалжийн хавтанд шөлөнд бичил шингэрүүлэгийн аргаар шингэрүүлж бактерийн булингаас 1 мкл-ийг нэмж 37℃-ийн термостатанд 18-24 цаг өсгөвөрлөв. Өсгөврийг Мюллер Хинтоны тэжээлт орчинд тараан тарьж 37℃-ийн термостатанд 18-24 цаг өсгөвөрлөн бактерийн өсөлтийг саатуулах хамгийн бага тун (MIC), бактерийг үхүүлэх хамгийн бага тун (MBC)-г тодорхойлов. Үр дүн: Манука MGO 570, Сүхбаатар аймгийн Түмэнцогт сумаас сонгосон зөгийн бал MRSA бактерийн эсрэг MIC 12.5% (v/v), MBC 25% (v/v) буюу судалгаанд ашигласан бусад зөгийн балтай харьцуулахад үйлчлэл сайтай байсан ба Манука UMF 5, Төв, Увс, Дорнод аймгийн Халхгол сумуудаас сонгосон зөгийн балын бактерийн эсрэг үйлчлэл MIC 25% (v/v), MBC 50% (v/v), Манука MGO 30, Сэлэнгэ, Дархан-Уул, Сүхбаатар, Хэнтий, Хөвсгөл аймгийн Рашаант, Тариалан сумуудаас сонгосон зөгийн бал MRSA, S.enterica, S.epidermidis, E.coli, S.aureus бактериудын эсрэг үйлчлэл сул байлаа. Дүгнэлт: 1. Байгалийн болон таримал цэцэгсийн зөгийн балыг стандарт 8 омогт бактерийн өсөлтийг саатуулах хамгийн бага тун, бактерийг үхүүлэх хамгийн бага тунг тодорхойлоход байгалийн цэцэгсийн 7 зөгийн бал нь бактерийн эсрэг үйлчлэл үзүүлсэн ба таримал цэцэгсийн зөгийн бал нь зарим бактерийн эсрэг үйлчлэл болох нь тодорхойлогдлоо. 2. Судалгаанд хамруулсан байгалийн болон таримал цэцэгсийн зөгийн балын бактерийн эсрэг үйлчлэлийг харьцуулахад статистик ач холбогдол бүхий ялгаатай байна. Судалгаагаар байгалийн цэцэгсийн зөгийн бал нь таримал цэцэгсийн зөгийн балаас бактерийн эсрэг үйлчлэл илүү байлаа.
Background: Numerous international studies have established that the antibacterial activity of honey is attributed to its key components, including hydrogen peroxide, methylglyoxal, peptides, polyphenolic compounds, high sugar content, and acidic pH. Despite the vast consumption of different types of honey in Mongolia, there is a lack of sufÏcient scientific evidence on their antibacterial properties, which served as the rationale for conducting this study. Aim: A study comparing the antibacterial activity of honey commonly traded in Mongolia. Material and Methods: The study was conducted using an experimental research design. Eight standard pathogenic bacterial strains were utilized: Pseudomonas aeruginosa ATCC 27853, Escherichia coli ATCC 25922, Klebsiella pneumoniae ATCC 1706, Staphylococcus aureus ATCC 25923, Methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) ATCC 700699, Staphylococcus epidermidis ATCC 35984, Salmonella enterica ATCC 13076, and Acinetobacter baumannii ATCC 19606. A total of 14 honey samples were selected for the study, comprising 11 samples sourced from the Uvs, Tuv, Sukhbaatar, Khentii, Dornod, Darkhan, Selenge, and Khuvsgul provinces of Mongolia, and 3 Manuka-type honey samples from Australia. The samples were serially diluted in broth using a 96-well U-bottom microtiter plate. One microliter of each bacterial suspension was added, and the plates were incubated at 37°C for 18–24 hours. Subsequently, the cultures were spread onto Mueller-Hinton agar and incubated under the same conditions. The minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum bactericidal concentration (MBC) were determined by evaluating bacterial growth inhibition and bactericidal activity, respectively. Results: Among the tested samples, the Manuka honey with MGO 570 and the honey collected from Tumentsogt soum in Sukhbaatar province exhibited the most potent antibacterial activity against MRSA, with a minimum inhibitory concentration (MIC) of 12.5% (v/v) and a minimum bactericidal concentration (MBC) of 25% (v/v). In contrast, the antibacterial activity of Manuka honey with UMF 5 and the honeys sourced from Tuv, Uvs, and Khalkhgol soum in Dornod province demonstrated MIC and MBC values of 25% (v/v) and 50% (v/v), respectively. The Manuka honey with MGO 30, as well as the honeys collected from Selenge, Darkhan, Sukhbaatar, Khentii, and Rashaant and Tarialan soums in Khuvsgul province, showed comparatively weaker activity against MRSA, Salmonella enterica, Staphylococcus epidermidis, Escherichia coli, and Staphylococcus aureus. Conclusions: 1. The antibacterial activity of natural and cultivated floral honeys was assessed by determining their minimum inhibitory concentration (MIC) and minimum bactericidal concentration (MBC) against eight standard bacterial strains. 2. All seven natural floral honey samples exhibited measurable antibacterial effects against the tested strains, whereas some of the cultivated floral honey samples showed no observable activity against certain bacterial strains.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1622
Эшлэл
Э.Гэрэлмаа, Г.Номин, Б.Отгонжаргал, Д.Цэнд-Аюуш, Т.Буянхишиг, Б.Энх-Амар нар. Монгол улсад түгээмэл худалдаалагдаж буй зарим зөгийн балын бактерийн эсрэг үйлчлэлийг харьцуулан судалсан дүн. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2026;22(2):62-66.