Loading...
Өрхийн эрүүл мэндийн төвийн ажилтнуудын ажил, амьдралын тэнцвэр ба ажлаас гарах бодол
Зохиогч
Он
2025 оны тавдугаар сарын 5
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
21
Issue
4
Start Page
135
End Page
138
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Сүүлийн жилүүдэд дэлхийн хөгжиж буй олон оронд эрүүл мэндийн ажилтнуудын ажил амьдралын тэнцвэр нь тулгамдсан асуудал болоод байна. Ажил амьдралын тэнцвэргүй байдал нь ажилтанд сэтгэл санааны дарамт, эрүүл мэндийн асуудал, өөртөө итгэх итгэлгүй болгох, ажилдаа сэтгэл ханамжгүй байх, анхаарлаа төвлөрүүлж чадахгүйгээс ажлын бүтээмж буурч, эмчилгээ, үйлчилгээний чанар буурах, алдаа гаргах эрсдэл нэмэгддэг төдийгүй ажлаасаа халшрах, бие болон сэтгэл зүйн хувьд туйлдах, ажлаа орхих шалтгаан болж байна. Зорилго: Өрхийн эрүүл мэндийн төвийн ажилтнуудын ажил амьдралын тэнцвэр ба ажлаас гарах бодлыг судлах Арга, аргачлал: Судалгааг агшингийн загвар, тоон судалгааны асуумжийн аргаар судаллаа. ӨЭМТ-ийн ажилтнуудын ажил амьдралын тэнцвэрт байдлыг судлаач Хаяманы (2005) ажил-амьдралын тэнцвэрийг үнэлэх стандарт асуумж, ажлаасаа гарах тухай бодлыг судлаач Ауэрбах (2014) нарын боловсруулсан стандарт асуумжуудыг ашиглан гүйцэтгэв. Судалгаанд Улаанбаатар хотын дүүргийн 22 өрхийн эрүүл мэндийн төвийн 123 ажилтныг хамруулав. Үр дүн: Судалгааанд оролцогчдын 95.1% нь эмэгтэй, дундаж нас нь 35.2±9.5 жил, тэдний 55.3% нь эмч, 29.3% нь сувилагч, 9.8% нь эрүүл мэндийн нийгмийн ажилтан, 5.7% нь эмнэлгийн бусад ажилтан байв. ӨЭМТ-ийн ажилтнуудын орлого нь хүрэлцээгүй, 8.9% нь амьжиргааны доод түвшингээс доогуур орлоготой, өрхийн наад захын хэрэгцээгээ хангах чадамж маш сул байв. Судалгаанд оролцогчдын ажил нь хувийн амьдралд сөргөөр нөлөөлдөг байдал (WIPL-23.5), хувийн амьдрал нь ажилд сөргөөр нөлөөлөх байдал (PLIW-15) тус тус өндөр байна. Ажил-амьдрал нэг нэгэндээ эергээр нөлөөлөх байдал (WPLE-10.7) бага байгаа нь тэдний ажил амьдралын тэнцвэрт байдал алдагдсаныг илтгэж байна. Ажил амьдралын тэнцвэр алдагдахад илүү цагаар ажилладаг байдал (p=0.038) нь стастистик ач холбогдолтой байв. Нас, тухайн байгууллагадаа ажилласан жил нэмэгдэхэд ажил нь хувийн амьдралд, хувийн амьдрал нь ажилд сөргөөр нөлөөлөх байдал нь буурч байна. Дүгнэлт: ӨЭМТ-ийн ажилтнуудын ажил амьдралын тэнцвэрт байдал алдагдсан, ӨЭМТ-ийн ажилтнуудын 65 хувь нь одоо ажиллаж буй байгууллагаасаа, 41 хувь нь эрүүл мэндийн салбараа орхих бодолтой байна.
Background: In recent years, work-life balance has become a pressing issue for healthcare workers in many developing countries around the world. An imbalance between work and personal life leads to psychological stress, health problems, loss of self-confidence, job dissatisfaction, and decreased work productivity due to an inability to concentrate. It also results in a decline in the quality of treatment and services. Furthermore, it increases the risk of medical errors and contributes to both physical and mental burnout, ultimately leading to resignation. Aim: The study analyzed the work-life balance and turnover intentions of employees at family health centers. Materials and Methods: The study was conducted using a cross-sectional model and a quantitative survey method. The work-life balance of employees at Family Health Centers was examined using the work-life balance assessment questionnaire developed by Hayman (2005), and turnover intentions were assessed using the standard questionnaire developed by Auerbach et al. (2014). The research was carried out in 2024. The study included 123 employees from 22 Family Health Centers located in the Bayangol, Bayanzurkh, Sukhbaatar, Songinokhairkhan, Khan-Uul, and Chingeltei districts of Ulaanbaatar. Results: Of the participants, 95.1% were female, with an average age of 35.2±9.5. Among them, 55.3% were doctors, 29.3% were nurses, 9.8% were health social workers, and 5.7% were other non-medical staff. The income of Family Health Center employees was found to be insufÏcient; 8.9% had incomes below the minimum subsistence level, and their ability to meet basic household needs was very limited. The results show that participants’ work negatively impacted their personal life (WIPL–23.5), and personal life negatively affected their work (PLIW–15), both of which scored high. Meanwhile, the positive interaction between work and personal life (WPLE–10.7) was low, indicating a disruption in their work-life balance. Working overtime was statistically significant in relation to work-life imbalance (p=0.038). As age and years worked at the current organization increased, the negative impact of work on personal life and personal life on work tended to decrease. Conclusion: The work-life balance of Family Health Center employees has been disrupted. The level of work negatively affecting personal life and personal life negatively affecting work is high. 65% of Family Health Center employees are considering leaving their current organization, and 41% are considering leaving the healthcare field.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1229
Эшлэл
Г.Надмидцэрэн, Д.Алтанчимэг, Г.Ичинхорлоо, С.Хонгорзул. Өрхийн эрүүл мэндийн төвийн ажилтнуудын ажил, амьдралын тэнцвэр ба ажлаас гарах бодол. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2025;21(4):135-138.