Loading...
Ревматоид артриттай хүмүүсийн ийлдэсний глюкокортикоидын хэмжээнд эвэр соруул заслын үзүүлэх нөлөөг судалсан дүн
Зохиогч
Он
2024 оны гуравдугаар сарын 20
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
20
Issue
3
Start Page
84
End Page
88
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Ревматоид артрит (RA) нь системийн олон гэмтлээр тодорхойлогддог аутоиммуны өвчин юм. РА-ыг дархлалын үйл ажиллагааны алдагдал бүхий олон тооны өвчнүүдээс бүрдсэн эмнэл зүйн хамшинж гэж үздэг бөгөөд хэрэв эмчлэхгүй бол архаг үрэвсэлд шилжиж, үе мөч, эрхтнүүдэд эргэшгүй өөрчлөлтийг үүсгэдэг. Глюкокортикоидууд (ГК)-ыг насанд хүрэгчдэд РА-ын эхний эгнээний эмчилгээ болгож өндөр тунгаар хэрэглэдэг бөгөөд удаан хугацаагаар хэрэглэхэд цусны даралтыг ихэсгэх, цусан дах глюкоз, өөх тосны хэмжээг нэмэгдүүлэх, таргалалт болон урт хугацааны хордлогыг үүсгэх зэргээр янз бүрийн гаж нөлөөг үзүүлдэг. Эвэр соруул эмчилгээ бол хэрх өвчний эмчилгээнд хэрэглэж ирсэн Монголын уламжлалт анагаах ухааны заслын арга юм. Зорилго: Эвэр соруул засал хийлгэсэн РА-тай хүмүүсийн цусан дах глюкокортикоид (ГК)-ын хэмжээнд илрэх өөрчлөлтийг судлах. Арга, аргачлал: Эрүүл болон РА-тай хүмүүст эвэр соруул заслыг 21 хоногийн турш хийсэн. Эмчилгээний өмнө, дунд, дараа цуснаас сорьц авч, ийлдэст ТМТ-т суурилсан квантитатив протеомиксийн шинжилгээ (tandem mass tag-based quantitative proteomics)-г хийж ГК-ын хэмжээг тодорхойлсон. Үүнээс гадна фермент холбоот иммуносорбент сорил (ELISA)-ийг ашиглан цусны сорьц дах ГК-ын хэмжээг тогтоосон. Үр дүн: ГК-ын тоон болон ялгавартай шинжилгээний үр дүнгээс үзэхэд РА-тай хүмүүсийн ийлдэсний ГК-ын хэмжээ эвэр соруул заслын өмнө өндөр байсан ба эмчилгээний явцад болон дараа (p=0.0013) буурсан байв. Түүнчлэн ELISA сорилоор эвэр соруул заслын дараа РА-тай хүмүүсийн ийлдэсний ГК-ын хэмжээ статистик ач холбогдолтойгоор буурсан нь тогтоогдсон (p<0.0001). Генийн онтологийн арвижуулалтын шинжилгээгээр ГК нь голчлон байршил тогтоох, байршил, зөөвөрлөлт, витамин трансмембран зөөвөрлөлт зэрэг биологийн үйл явцад арвижиж байгаа нь тогтоогдсон. ГК мөн цэврүү, эсийн гаднах эксосом, эсийн гаднах цэврүү, эсийн гаднах органелл гэх мэт эсийн бүрэлдэхүүн хэсгүүдэд их хэмжээтэй байх бөгөөд эсийн араг ясны уураг, актин, жижиг молекул, органик цагариг нэгдлийг холбох зэрэг үүрэгтэй байв. Дүгнэлт: Эвэр соруул засал нь ГК хэрэглэсэн РА-тай хүмүүсийн цусан дах ГК-ын хэмжээг илэрхий бууруулах нөлөө үзүүлж байна. Эвэр соруулаар биеийн шингэнийг татаж гаргах нь ГК-ын удаан хугацааны хордлогыг бууруулж, гаж нөлөөг багасган, бие махбодод үзүүлэх хортой нөлөөг сааруулахад дөхөм болно хэмээн таамаглаж байна.
Background: Rheumatoid arthritis (RA) is a systemic autoimmune disease characterized by multiple systemic injuries. RA may be a clinical syndrome encompassing multiple disease subsets, each characterized by immune dysregulation that, if left untreated, may lead to chronic inflammation and irreversible joint or organ damage. High-dose glucocorticoid (Gc) therapy is the first-line treatment of choice for adult patients with RA, but long-term use of Gc can cause side effects such as hypertension, hyperglycemia, hypercholesterolemia, obesity, and long-term toxicity. The ox horn cupping therapy is an external treatment method of Mongolian traditional medicine, that has been used for the treatment of joint conditions. Aim: To explore the change in Gc levels in rheumatoid arthritis patients after horn cupping therapy. Materials and Methods: Healthy participants and RA patients underwent ox horn cupping therapy for 21 days. Before, under, and after the horn cupping therapy, serum samples were collected and subjected to tandem mass tag quantitative proteomics to examine the glucocorticoid levels. In addition, glucocorticoid levels in the samples were detected by using ELISA. Results: Quantitative and differential analysis revealed that the serum Gc levels were significantly higher before the horn cupping therapy but decreased during and after (p=0.0013) the treatment in RA patients. Furthermore, ELISA showed a significant decrease in serum Gc levels in RA patients received horn cupping therapy (p<0.0001). Gene ontology enrichment analyses showed that Gc was mainly enriched in biological processes including establishment of localization, localization, transport, and vitamin transmembrane transport. Gc is also rich in cellular components including vesicle, extracellular exosome, extracellular vesicle, extracellular organelle, etc., and its molecular functions include cytoskeletal protein binding, actin binding, small molecule binding, and organic cyclic compound binding. Conclusions: Horn cupping therapy has a significant Gc-lowering effect in patients with RA. We speculate that extracting body fluids through cupping can help reduce the long-term toxicity of exogenous (therapeutic) Gc in the body, thereby reducing side effects and minimizing damage to the body.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1030
Эшлэл
Du Leng, Na Ren, Ч.Чимэдрагчаа, П.Молор-Эрдэнэ. Ревматоид артриттай хүмүүсийн ийлдэсний глюкокортикоидын хэмжээнд эвэр соруул заслын үзүүлэх нөлөөг судалсан дүн. Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2024;20(3):84-88.