Sonomtseren, Sainbileg
Loading...
Товч нэр
Sonomtseren, Sainbileg
Бүтэн нэр
Sonomtseren Sainbileg
Латин нэр
Sonomtseren Sainbileg
Албан тушаал
Судлаач
ORCID
Scopus Author ID
17 results
Now showing 1 - 10 of 17
- Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, A Comprehensive Analysis of Clinical and Laboratory Characteristics of Thyroid Abnormalities in a Two-Year Outpatient Cross-Sectional Study(Knowledge Enterprise Journals, 2024) ;Damdindorj, Davaasuren; ;Ganbaatar, Bolormaa; - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Pretibial Myxedema in a Hypothyroid Patient with Grave’s Disease: A Case Report(Knowledge Enterprise Journals, 2024); ; ; ; - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Коронавируст халдвар (COVID-19)-ын үеийн чихрийн шижингийн тусламж үйлчилгээ(2021-06-10); ;Д.Гангаамаа; ; Т.Баясгалан - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, The Evaluation of the Glucose-Lowering Effect of Bloodletting Therapy in Type 2 Diabetes Mellitus(Mongolian National University of Medical Sciences, 2024-12-12); ; ; ;Myagmardorj, RinchyenkhandObjective: This study uses a quantitative method to evaluate bloodletting therapy’s impact on lowering blood glucose levels and improving metabolic parameters in patients with type 2 diabetes mellitus (T2DM). Method: This randomized, controlled clinical trial included 110 patients diagnosed with T2DM who met the study’s inclusion criteria. Participants were randomly assigned to a control group (standard medication) and an experimental group (standard medication plus bloodletting therapy). Both groups received medicine according to the Mongolian Clinical Practice Guidelines for T2DM treatment. The experimental group additionally underwent bloodletting therapy on Day 6 of the study, following a 5-day preparation period during which they consumed 2.0 grams of a “3-seed decoction” (twice daily). The bloodletting procedure involves drawing blood from the posterior antebrachial vein (100-150 mL). The study evaluated primary outcomes, including fasting blood glucose and HbA1c levels, and secondary outcomes, such as insulin levels, C-peptide concentrations, and lipid profiles (total cholesterol, triglycerides, LDL, and HDL) at baseline, Day 30, and Day 60. Results: The experimental group demonstrated significant improvements in metabolic parameters. BMI levels decreased from 30.45±4.48 at baseline to 29.09±3.60 at Day 60 (P < 0.05), and HbA1c decreased from 9.2 ± 2.46% to 8.49 ± 1.85% (P< 0.05). Furthermore, significant reductions were observed in insulin levels (from 43.38 ± 14.12 to 25.61 ± 4.8 pmol/L; P= 0.0001) and C-peptide levels (from 4.9 to 4.2 ng/mL; P= 0.0004). The lipid profile also showed improvements, with a reduction in LDL cholesterol and triglycerides compared to the control group, although these changes were not statistically significant at Day 60. Conclusion: Integrating bloodletting therapy into the treatment regimen for T2DM provides additional benefits, including significant reductions in blood glucose, HbA1c, insulin, and C-peptide levels. Bloodletting therapy, when used in combination with standard pharmacotherapy, could offer a cost-effective and clinically beneficial treatment option for managing type 2 diabetes. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Functional Abnormalities of the Liver in Diabetic Patients with and without Hepatitis C(Mongolian National University of Medical Sciences, 2019-03-31); ; ; ; Objective: We aimed to compare liver function of diabetes mellitus patients with and without viral hepatitis C using the non-alcoholic fatty liver disease fibrosis score, aspartate transaminase to platelet ratio index, Fibrosis-4 Index, Mac-2-binding protein biomarker and ultrasonic liver stiffness measurements. Methods: The study was conducted based on convenience sampling of 123 patients. Slightly more than half of the study participants were male (53%, n=64). Thirty-three of the diabetics with hepatitis (mean age 52.31±9.8 years) and 90 diabetics without hepatitis (mean age 53.26±8.58) agreed to participate. Anthropometric measurements, non-alcoholic fatty liver disease fibrosis score, aspartate transaminase to platelet ratio index, Fibrosis-4 Index, Mac-2-binding protein biomarker, and ultrasonic transient elastography measurements were compared using independent t-tests for continuous variables and Wilcoxon rank sum tests for ordinal variables. Results: The median values of the Fibrosis-4 Index for those with and without hepatitis C were 1.3 vs. 0.9 (p<.05), Mac-2-binding protein biomarker 2.0 vs. 1.3 (p<.0001), ultrasonic liver stiffness measurements 10.3 vs. 6.9 (p<.0001), aspartate transaminase to platelet ratio 0.6 vs. 0.3 (p<.001), and Non-alcoholic fatty liver disease fibrosis scores were -0.2 vs. -0.9 ( p<.004), respectively Conclusions: Diabetic patients with hepatitis had statistically significantly higher Mac-2-binding protein biomarker, NAFLD Fibrosis Scores than patients without hepatitis. However, other fibrosis test results were similar in diabetic patients with hepatitis and without hepatitis C. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Чихрийн шижин хэвшинж 2-той ба чихрийн шижингүй эрэгтэйчүүдийн шодойн хөвчрөл сулралыг харьцуулсан дүн(2020-02-15) ;Ж.Пүрэвдолгор ;Н.НансалмааҮндэслэл: Чихрийн шижин өвчний үед тохиолдох захын мэдрэлийн эмгэг болон вегататив мэдрэлийн эмгэг нь шодойн хөвчрөл сулралын алдагдалд хүрэхэд шууд нөлөөлдөг3 төдийгүй энэ чиглэлээр хийгдсэн судалгааны ажил манай оронд харьцангуй хомс байгаа судалгаа хийх үндэслэл боллоо. Зорилго: Чихрийн шижин хэв шинж 2-той, чихрийн шижингүй эрэгтэйчүүдийн шодойн хөвчрөл сулралыг харьцуулан судлах Судалгааны материал, арга зүй: Судалгаанд агшингийн, дескриптив судалгааны арга ашигласан. Судалгаанд 2017-2018 онд Улсын Гуравдугаар Төв Эмнэлгийн Диабетийн төвөөр үйлчлүүлсэн, судалгаанд оролцохыг зөвшөөрсөн ЧШХШ 2-той 30 эрэгтэй, ЧШ-гүй 30 эрэгтэй үйлчлүүлэгчийг сонгон хамруулсан. Үр дүн: ЧШХШ 2-той эрэгтэйчүүдийн ШХОУҮ дундаж оноо 17.13±3.64, харин ЧШ-гүй эрэгтэйчүүдийн ШХОУҮ дундаж оноо 20.07±2.35 байна. ЧШХШ 2-той эрэгтэйчүүдийн 13.3% нь ШХОУҮ-ний оноогоор үнэлэхэд хэвийн, 86.7% ШХС-тай үнэлэгдлээ. Дүгнэлт: Чихрийн шижинтэй эрэгтэйчүүдийн 13.3% нь ШХОУҮ-ний оноогоор үнэлэхэд хэвийн, 86.7% ШХС-тай байв. ЧШ-гүй эрэгтэйчүүдийг ШХОУҮ-ний оноогоор үнэлэхэд 26.6 %хэвийн, 73.4% ШХС-тай үнэлэгдлээ. ЧШ-тэй эрэгтэйчүүдэд хөнгөн, дунд, хүндэвтэр зэргийн ШХС тохиолдож байгаа бол ЧШ-гүй эрэгтэйчүүдэд хөнгөн зэрэг илүү байна. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Таргалалтын эрсдлийг идэвхитэй дасгал хөдөлгөөний давтамжтай холбон судалсан дүн(2022-06-12); ; ; ;Ж.ЦолмонҮндэслэл: Сүүлийн 30 жилд Монголчуудын амьдралын хэв маяг эрс өөрчлөгдсөнтэй холбоотойгоор таргалалт, түүнтэй холбоотой эмгэгүүдийн тархалт нэмэгдсээр байна. Таргалалтын олон эрсдэлт хүчин зүйлсийн дотроос хөдөлгөөний идэвхийг нарийвчлан судалсан судалгаа ховор байгаа нь бидний судалгаа хийх үндэслэл боллоо. Зорилго: Таргалалтын эрсдлийг идэвхитэй дасгал хөдөлгөөний давтамжтай холбон судлах. Арга аргачлал: Энэхүү судалгааг хүн амд суурилсан санамсаргүй түүврийн, нэг-агшингийн судалгааны загвараар АШУҮИС-ийн Эмнэлзүйн Кохорт судалгаа “Mon-timeline”ны хүрээнд Монгол орны газар зүйн бүсчлэлийн дагуу Баруун, Хангай, Зүүн, Төвийн бүсийн 8 аймаг, Улаанбаатар хотын 6 дүүргийн 1550 хүн амыг хамруулан хийж гүйцэтгэсэн. Үр дүн: Судалгаанд нийт 1550 хүн хамрагдсан ба тэдгээрийн дундаж нас 41.1±13.7 ба 27% (n=426) нь эрэгтэ чүүд ба в. Судалгаанд хамрагдсан хүмүүсийн 797 (54.4%) нь идэвхитэй дасгал хөдөлгөөн, спортоор огт хичээллэдэггүй ба ДЭМБын зөвлөмж буюу долоо хоногт 150 минутаас дээш дунд зэргийн ачаалал шаардсан хөдөлгөөн хийдэг хүний эзлэх хувь маш бага буюу 16.7% байв. Долоо хоног бүр хичээллэдэг хүмүүстэй харьцуулахад огт хичээллэдэггүй хүмүүст таргалалтын эрсдэл 3.64 дахин өндөр байна. Дүгнэлт: Хүн амын дундах хөдөлгөөний идэвхийг үнэлэхэд идэвхитэй дасгал хөдөлгөөн огт хийдэггүй 54.4% байна. Энэ нь таргалалтын эрсдлийг нэмэгдүүлэх нэг шалтгаан болж байна. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Эмнэлгийн ажилчдын дундах таргалалтын судалгаа(2021-03-21) ;Б.Ундраа; Үндэслэл: Амьдралын таагүй нөхцөл байдал, эрс тэс уур амьсгал, биеийн хүчний хөдөлмөр, архи тамхины хэрэглээ ба хооллох дадалтай холбоотойгоор манай оронд халдварт бус өвчин (ХБӨ) ба таргалалтын тархалт хурдацтай нэмэгдэж байна. Зорилго: Эмнэлгийн ажилчдын дунд илүүдэл жин ба таргалалтыг тогтоож, хүн ам зүй, бие бялдарын зарим үзүүлэлтүүдтэй харьцуулан судлахад бидний судалгааны зорилго оршино. Арга, аргачлал: Бид аналитик судалгааны нэг агшингийн загвараар урьдчилан сэргийлэх үзлэгт хамрагдсан Улсын Нэгдүгээр төв эмнэлгийн (УНТЭ) 400 ажилчдаас санамсаргүй түүврийн аргаар 118 ажилчдыг сонгож судалгаанд хамруулав. Асуумж авч, бодит үзлэгээр биеийн өндөр, жин, бүсэлхий өгзөгний тойрог (БӨТ), артерийн даралт (АД), зүрхний цохилтыг (ЗЦ) хэмжиж, биеийн бүрдэл хэмжигч аппаратаар (ББХ) өөх, булчин, ус, уураг, эрдсийг тус тус тодорхойлов. Үр дүн: Судалгаанд хамрагдсан эмнэлгийн ажилчдын 85.6% (101) нь эмэгтэй 14.4% (12) нь эрэгтэй байв. Тэдний дунд эмч 16.1% (19), сувилагч 45.8% (58), асрагч ба үйлчлэгч 19.5% (23), бусад ажилчид 18.6% (22) байлаа. Эмнэлгийн ажилчдын дундаж нас 35±10 (2155нас), биеийн жингийн дундаж 25.5±5.1кг/м2 тус тус байв. Эмнэлгийн ажилчдын дунд илүүдэл жин (26.3%) ба таргалалтын (20.3%) тархалт 46.6%-тай илэрлээ. Эрэгтэй ажилчдын дунд илүүдэл жин ба таргалалт 52.9% (9) ба 17.6% (3), эмэгтэйд 21.8% (22) ба 20.8% (21) байна. Эмч нарын 62.7% (12), сувилагчдын 46.3% (25), үйлчлэгч асрагчдын 52.2% (12), бусад ажилчдын 33.2% (6) нь илүүдэл жин ба таргалалттай байна. Дүгнэлт: Эмнэлгийн ажилчдын 2 хүн тутмын 1 (46.6%) нь илүүдэл жин ба таргалалттай байна. Эрэгтэй ажилчдын дунд илүүдэл жин ба таргалтын тархалт эмэгтэйчүүдтэй харьцуулахад өндөр байна. Судалгаанд оролцогчдын 64.1% нь төвийн таргалалттай, 56.7% нь БӨТ хэвийн хэмжээнээс ихэссэн, БӨ ба БЖ эрэгтэй эмэгтэйд (p<0.001) тус тус ялгаатай байлаа. Нийт өөх ба баруун гарын булчингийн үзүүлэлтүүд нь эрэгтэй (p<0.167) эмэгтэйд (p<0.164) ялгаагүй,бусад биеийн бүрдлийн үзүүлэлтүүд (p<0.001) 2 бүлэгт тус тус ялгаатай байв. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Чихрийн шижин, хооллолтоос хамаарсан гэдэсний хэвийн бичил биетний онцлогийг судалсан нь(2021-11-01) ;П.Чанцалдулам ;Х.Чаминчимэг ;Л.Цогтбаатар; Ч.БаттогтохДэлхий дахинд чихрийн шижингийн эрсдэлтэй хүмүүст гэдэсний хэвийн бичил биетний харьцааг хадгалах урьдчилан сэргийлэлтийн арга хэмжээ авснаар чихрийн шижингээс сэргийлэх боломжтой эсэхийг судалсаар байна. Зорилго: Чихрийн шижин, хоололтоос хамаарсан гэдэсний хэвийн бичил биетний онцлогийг судлах. Арга, аргачлал: Судалгааг аналитик судалгааны агшингийн загвараар хийж гүйцэтгэсэн. Судалгаанд 32-65 насны нийт 224 хүнийг хамруулсан. Хоололтын байдлыг 24 цагийн хоолны тэмдэглэл хөтлөх аргаар, гэдэсний хэвийн бичил биетний бүрдлийг бааснаас дээж аван некст генерацийн секвенсир (MiSeq, Illumina) аргаар тодорхойлсон. Үр дүн: Судалгаанд хамрагдсан хүмүүсийн 57.6% нь чихрийн шижинтэй 42.4% чихрийн шижингүй хүмүүс байв. Үр тарианы хэрэглээ ба bacteroidetesийн хооронд эерэг хамаарал (r=0.100, p<0.001) ажиглагдлаа. Чихрийн шижинтэй хүмүүст firmicutis-ийн хэмжээ бага, харин bacteroidetes-ийн хэмжээ их байгаа нь статистик үнэн магадлалтай байв. Дүгнэлт: 1.Үр тариа ихээр хэрэглэх нь bacteroidetes-ийн хэмжээг нэмэгдүүлэх, улмаар гэдэсний бичил биетний харьцааг алдагдуулах хүчин зүйлийн нэг байж болзошгүй юм. 2.Чихрийн шижинтэй хүмүүст гэдэсний хэвийн бичил биетний харьцаа алдагдсан байгаа нь уг өвчний эмгэг жамд чухал оролцоотой болохыг харуулж байна.
