Г.Нархажид
Loading...
Товч нэр
Г.Нархажид
Бүтэн нэр
Галсанжигмэд Нархажид
Латин нэр
Galsanjigmed Narkhajid
Албан тушаал
Багш
Scopus Author ID
6 results
Now showing 1 - 6 of 6
- Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Коронавируст халдвар (COVID-19)-ын үеийн чихрийн шижингийн тусламж үйлчилгээ(2021-06-10); ;Д.Гангаамаа; ; Т.Баясгалан - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн чихрийн шижинтэй хүмүүсийн хавсарсан эмгэгүүдийн судалгаа(2024-11-07) ;Б.Анударь; ;М.Даваасүрэн ;Б.НарангэрэлС.АззаяаҮндэслэл: Монгол Улсад чихрийн шижингийн тархалт нэмэгдсээр байгаа хэдий ч Чихрийн шижин (ЧШ)-тэй хүмүүсийн дундах хавсарсан эмгэгүүдийг судалсан судалгааны ажил харьцангуй ховор байгаа нь энэ судалгааны ажлыг хийх үндэслэл боллоо. Зорилго: Чихрийн шижинтэй хүмүүсийн дундах хавсарсан эмгэгүүдийг судлах. Арга, аргачлал: Энэхүү судалгааг ретроспектив бичиглэлийн ба аналитик судалгааны аргаар хийж гүйцэтгэсэн. АШУҮИС-ийн Монгол-Японы эмнэлэгт 2023.01.01-2023.12.31-ны хооронд хэвтэн эмчлүүлсэн ЧШтэй хүмүүсийн “Эмнэлгийн мэдээллийн систем” дэх мэдээллүүдийг урьдчилан бэлтгэсэн судалгааны хуудсыг ашиглан цуглуулсан. Үр дүн: Судалгаанд нийт 121 өвчтөн хамрагдсан ба дундаж нас нь 56.1±13.1 жил байв. Нийт хэвтэн эмчлүүлэгсэдийн 42.1% нь эрэгтэй (n=51) байсан. Эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн дундаж хугацаа 7.12 хоног (хамгийн бага 5-аас хамгийн удаан 21 хоног) байв. Эмчлүүлэгчдийн дийлэнх нь (86.1%, n=105) төлөвлөгөөт журмаар, харин 13.2% (n=16) нь яаралтай тусламжийн тасгаар дамжин хэвтсэн эмчлүүлсэн. Нийт эмчлүүлэгчдийн дийлэнх буюу 94.2% (n=114) нь ЧШ хэвшинж-2, харин 5.8% (n=7) нь ЧШ хэвшинж-1-тэй байв. Эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн шалтгааны хувьд 33.1% (n=41) нь ямаг нэг цочмог хүндрэлийн улмаас хэвтэн эмчлүүлсэн. ЧШ-тэй хэвтэн эмчлүүлэгчдийн 95.0% (n=115)-д ямар нэг хавсарсан архаг тохиолдсон ба үүний дотроос зүрх судасны тогтолцооны эмгэгүүд хамгийн элбэг буюу 65.8%, хоол боловсруулах эрхтэн тогтолцооны эмгэгүүд 36.8%, бөөр шээс ялгаруулах эрхтэн тогтолцооны эмгэгүүд 29.8% орж байна. Хавсарсан архаг эмгэгүүд ба эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн шалтгаан хоорондын хамаарлыг судлахад 2 ба түүнээс дээш хавсарсан архаг эмгэгтэй байх нь ЧШ-ийн кетоацидозын шалтгаант эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлэх эрсдэлийг 4.5 (харьцуулсан харьцаа OR=4.01, 95% итгэх интервал 1.34-12.4, p=0.001) дахин нэмэгдүүлж байна. Дүгнэлт: Эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн чихрийн шижинтэй хүмүүсийн 33.1% нь ямаг нэг цочмог эмгэгийн улмаас хэвтэн эмчлүүлсэн байна. Эмнэлэгт хэвтэн эмчлүүлсэн ЧШ-тэй хүмүүст зонхилон тохиолдох хавсарсан эмгэгүүдийн дунд зүрх судасны тогтолцооны эмгэгүүд хамгийн элбэг буюу 65.8% тохиолдож байна. Хавсарсан олон архаг эмгэгүүдтэй байх нь ЧШ-ийн цочмог хүндрэлийн эрсдэлийг 4 дахин нэмэгдүүлж байна. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Таргалалт ба бамбай булчирхайн зангилааны зарим үзүүлэлт хоорондын хамаарлыг судалсан дүн(2024-11-07); ; ; ; Үндэслэл: Бамбай булчирхайн зангилаа нь бамбай булчирхайн хамгийн түгээмэл тохиолдох эмгэгүүдийн нэг юм. Сүүлийн жилүүдэд дэлхий даяар бамбай булчирхайн зангилааны тархалт нэмэгдсээр байна. Монгол улсад таргалалт, чихрийн шижин, зэрэг бодисын солилцооны эмгэгүүдийн тархалт хурдацтайгаар нэмэгдэж байгаа нь бамбай булчирхайн зангилааны тархалтыг нэмэгдүүлж байгааг олон тооны судлаачид дурдсан байна. Зорилго: Бамбай булчирхайн зангилааг эрт илрүүлэгт хамрагдагсдад илрүүлэн таргалалттай холбон судлах. Арга, аргачлал: Бид энэхүү судалгааг Монгол улсын засгийн газар, Монгол улсын Эрүүл мэнд яам 2022-2023 онд хэрэгжүүлсэн урьдчилан сэргийлэх үзлэг, эрт илрүүлэгт хамрагдагсдын мэдээллийг ашиглан дескриптив болон аналитик агшингийн загвараар хийж гүйцэтгэсэн. Үр дүн: Судалгаанд хамрагдсан нийт 36,395 хүмүүсийн 63.7% (n=23’188) нь эмэгтэй, дундаж нас 53.73±10.36 жил, биеийн жин дунджаар 71.03±14.08 кг, БЖИ 27.56±4.7 кг/м², бүсэлхийн тойрог 89.66±13.44 см тус тус байв. Бамбай булчирхайн хэт авиан шинжилгээ хийгдсэн оролцогчдын 40.3% (n=14,651)-д бамбай булчирхайн зангилаа тодорхойлогдсон. Эрэгтэйчүүдтэй харьцуулахад (23.3%, n=3,409) эмэгтэйчүүдэд (76.7%, n=11,242) бамбай булчирхайн зангилаа 3.3 дахин их тохиолдож байгаа нь статистик ач холбогдолтой байв (p<0.01). Бамбай булчирхайн зангилаа илрээгүй (27.91±4.72 кг/м²) оролцогчидтой харьцуулахад зангилаа илэрсэн хүмүүст (26.77±4.71 кг/м²) БЖИ харьцангуй их байгаа нь тодорхойлогдлоо (p=0.002). Эдгээр хүмүүст бүсэлхийн тойрог эрэгтэйчүүдэд 90 см-ээс дээш, эмэгтэйчүүдэд 80 см-ээс дээш бол төвийн таргалалт гэж үзсэн ба бамбай булчирхайн зангилаатай хүмүүсийн дунд төвийн таргалалт түгээмэл ажиглагдсан нь статистик ач холбогдол бүхий ялгаатай байгаа нь тодорхойлогдлоо. Дүгнэлт: 1. Бамбай булчирхайн зангилааг эрт илрүүлэгт хамрагдагсдад 40.3% тохиолдож байгаа нь тогтоогдлоо. 2. Таргалалт, жингийн илүүдэлтэй хүмүүсийг хэвийн биеийн жинтэй хүмүүстэй харьцуулахад бамбайн булчирхайн зангилаа үүсэх эрсдэл 1.2-1.5 дахин их байгааг тогтоолоо. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Age and HbA1c in Diabetes: A Negative Association Modified by Red Cell CharacteristicsBackground: While a positive correlation between age and HbA1c has been suggested in non-diabetic individuals, warranting higher HbA1c reference ranges for older adults, evidence among individuals with diabetes is less clear and may reveal an inverse trend. This study aimed to examine the relationship between age and HbA1c in a diabetic population, considering red cell parameters and other confounding factors; Methods: This cross-sectional study included 268 diabetic participants from Mongolia-Japan University Hospital (mean age 57.0 ± 9.9 years, 38.8% male, median diabetes duration 8.0 years, mean HbA1c 9.2 ± 3.3%). We analyzed the association between age and HbA1c using linear regression models, adjusting for diabetic characteristics, chronic complications, inflammation markers, and red cell indices. Subgroup analyses were conducted based on red cell distribution width (RDW) median splits; Results: A significant negative association between age and HbA1c was observed, with an unstandardized B coefficient (95% CI) of -0.112 (-0.166; -0.058, p < 0.001). This association persisted after adjustment for diabetic characteristics, complications, inflammation markers, and red cell indices (-0.115, -0.179; -0.051, p = 0.001). Subgroup analyses indicated a stronger negative association in participants with lower RDW levels (-0.174, -0.269; -0.079, p < 0.001) compared to those with higher RDW (-0.080, -0.147; -0.014, p = 0.019), suggesting that red cell characteristics may modify this relationship. No significant interactions were identified except for RDW; Conclusions: Our findings reveal a distinct negative association between age and HbA1c in diabetic individuals, independent of diabetic characteristics, complications, and inflammation markers. This association is particularly pronounced in individuals with lower RDW levels, highlighting the potential role of red cell morphology in influencing HbA1c levels with aging in diabetes.Scopus© Citations 8 - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, High Meat Intake and Ferritin Levels in Relation to Cardiovascular Risk Among Individuals with Diabetes in Mongolia(MDPI AG, 2024-12); ; ; ; BACKGROUND/OBJECTIVES: Mongolian diets are characterized by high meat consumption, which may contribute to dietary iron intake and influence ferritin levels and cardiovascular risk. Elevated ferritin levels have been associated with inflammation and cardiovascular disease (CVD) risk in various populations; however, the specific effects of high meat intake and ferritin levels on CVD risk in Mongolian individuals with diabetes remain unclear. This study aimed to assess the relationship between meat intake, ferritin levels, and cardiovascular risk markers in a diabetic Mongolian population. METHODS: A cross-sectional study was conducted involving 171 Mongolian adults with diabetes. Meat intake was assessed using 24 h dietary recall interviews, and participants were categorized into tertiles of low, medium, and high intake. Blood samples were collected to measure ferritin, lipid profiles, and other CVD markers. The Framingham Risk Score was calculated for each participant. RESULTS: Participants in the highest tertile of meat intake exhibited significantly elevated ferritin levels compared to those in the lower tertiles (275.6 ng/mL vs. 119.6 ng/mL, p = 0.001). Elevated ferritin levels were observed in 40% of participants and were associated with higher LDL cholesterol (3.75 vs. 3.22 mmol/L, p = 0.002), total cholesterol (5.63 vs. 5.2 mmol/L, p = 0.012), and Framingham Risk Scores (13.97 vs. 11.4, p = 0.0001). However, ferritin levels showed no significant association with other cardiovascular or inflammatory markers, including BMI, HbA1c, CRP, and IL-6 (p > 0.05). Mediation analysis revealed that ferritin partially mediated the relationship between meat intake and cardiovascular risk (beta coefficient = 0.539, p = 0.001), though the indirect effect was not statistically significant. Interaction analysis indicated no significant effect modification of meat intake and ferritin levels on cardiovascular risk (p = 0.844). CONCLUSIONS: In this diabetic Mongolian population, high meat intake was associated with elevated ferritin levels, which may have reflected dietary iron intake rather than systemic inflammation or increased CVD risk. - Some of the metrics are blocked by yourconsent settings
Item type:Publication, Predictors of One-Year Renal Function Decline in Type 2 Diabetes: Implications for Metabolic Target ManagementBackground: Early decline in kidney function is a major complication of type 2 diabetes mellitus (T2DM). The extent to which achievement of glycemic, blood pressure, lipid, and weight targets influences short-term renal trajectories remains insufficiently characterized. Methods: We conducted a retrospective analysis of 125 T2DM patients who had baseline and 1-year follow-up eGFR measurements at the Mongolia Japan Hospital of the MNUMS during 2023-2024. Clinical and metabolic control was categorized using standard thresholds. Renal outcomes were assessed using absolute 1-year eGFR change and the occurrence of ≥30% decline. Results: Mean eGFR declined from 91.2 ± 24.1 to 88.4 ± 25.5 mL/min/1.73 m2 over one year (mean change -3.77 ± 11.3 mL/min/1.73 m2); 7.2% experienced ≥30% decline. Individuals with pre-existing CKD showed significantly greater deterioration than those without (interaction p < 0.001). Poor glycemic control was consistently associated with greater decline: participants with HbA1c > 7.5% had a significant reduction and regression analyses showed an additional adjusted decline of -4.7 mL/min/1.73 m2 (p = 0.029) compared with those at target. Elevated blood pressure (>130/80 mmHg) was also associated with greater annual decline (adjusted β = -6.40, p = 0.024). Lower BMI (<25 kg/m2) predicted larger decreases in eGFR in both CKD and non-CKD groups. Lipid target achievement demonstrated small, inconsistent associations with renal outcomes. Conclusions: In this clinical cohort, poor glycemic control and elevated blood pressure were the strongest modifiable predictors of short-term kidney function decline, particularly among individuals without pre-existing CKD.
