Даваа–Баасан 08:30–20:00 · Бямба 09:00–16:00
library@mnums.edu.mn
/

Shiirevnyamba, Tsogzolmaa

Loading...
Thumbnail Image
Товч нэр
Shiirevnyamba, Tsogzolmaa
Бүтэн нэр
Shiirevnyamba Tsogzolmaa
Латин нэр
Shiirevnyamba Tsogzolmaa
Албан тушаал
Судлаач
Харьяалал
ORCID

Settings

Now showing 1 - 3 of 3
  • Loading...
    Thumbnail Image
    Some of the metrics are blocked by your 
    consent settings
    Item type:Publication,
    Polymorphisms in TP53, MDM2 Genes and Risk of Renal Cell Carcinoma in a Mongolian Population
    (Mongolian National University of Medical Sciences, 2025-03-31)
    Ganbayar Batmunkh
    ;
    Munkhtuya Tumurkhuu
    ;
    Myagmarsuren Purevsuren
    ;
    Bayan-Undur Dagvadorj
    ;
    Yerkyebulan Mukhtar
    Objective: Renal cell carcinoma (RCC) is one of the most common malignancies of the kidney, with genetic factors playing a critical role in its development. Among the key genetic factors, TP53 and MDM2 gene polymorphisms have been implicated in cancer susceptibility, but their association with RCC remains unclear in different populations. This study evaluated the association of TP53 and MDM2 gene polymorphisms with RCC risk among Mongolian individuals. Method: In a hospital-based case-control study, 88 RCC cases and 88 matched controls were analyzed for TP53 and MDM2 variants using RFLP-PCR based genotyping. Results: The TP53 CG and CC genotypes and MDM2 TG and GG genotypes were not significantly associated with RCC risk when considered individually. However, individuals carrying the MDM2 GG and TP53 CC genotypes showed elevated RCC risk, although statistical significance was not reached. No strong interaction effects between genotypes and clinical risk factors such as smoking or urinary tract disease were observed. Conclusion: While TP53 and MDM2 polymorphisms showed trends toward association with RCC, larger studies are warranted to clarify their roles in genetic susceptibility within the Mongolian population.
  • Loading...
    Thumbnail Image
    Some of the metrics are blocked by your 
    consent settings
    Item type:Publication,
    Элэгний эст өмөнгийн эдэд TP53 генийн зарим мутацыг тодорхойлж p53 уургийн илрэлтэй харьцуулан судалсан үр дүн
    (2024-12-21)
    Ш.Цогзолмаа
    ;
    Э.Есүхэй
    ;
    Д.Юндэндаш
    ;
    Н.Ням-Эрдэнэ
    ;
    Б.Батчимэг
    Үндэслэл: Монгол улс элэгний эст өмөнгийн тархалт болон нас баралтын тохиолдлоор олон улсын дунджаас 8 дахин өндөр ба ХСҮТийн 2023 оны мэдээгээр нийт 7244 элэгний эст өмөнгийн тохиолдол бүртгэгдэж, 4556 хүн нас барсан байна. Элэгний эст өмөн үүсэхэд голлон нөлөөлөх эрсдэлт хүчин зүйлсэд хепатитын В, С вирусийн халдвар, архи, тамхины хэрэглээ, хорт бодисын хордлого зэрэг хүчин зүйлсүүд багтах бөгөөд ялангуяа Азийн орнуудад хепатитын В вирусийн халдвар, афлатоксины хордлого нь элэгний эст өмөн үүсэхэд нөлөөлж буй түгээмэл шалтгаануудын нэг болж байна. TP53 (p53) ген нь 53 кД жинтэй p53 уургийг кодлох бөгөөд 17 дугаар хромосомын богино мөрөнд (17p13) байрладаг ба эсийн хуваагдлын циклийг зохицуулдаг транскрипцын хүчин зүйл тул хавдар дарангуйлах үйлдэлтэй ген гэж үздэг. Зорилго: Элэгний эст өмөнгийн эдэд TP53 генийн зарим мутац болон p53 уургийг илрүүлж эмнэлзүй, лаборатори, эмгэг судлалын зарим үзүүлэлтүүдтэй харьцуулан судлах. Арга, аргачлал: Элэгний хавдрын өөр өөр үе шатанд оношлогдож, мэс засал эмчилгээ хийлгэсэн нийт 50 оролцогчийн парафинд бэхжүүлсэн эдийн зүслэгээс геномын ДНХ-ийг ялгаж, аллель өвөрмөц ПГУ явуулж, TP53 генийн экзон 7-ын 249 болон 258 дугаар кодон дээрх мутацыг тодорхойлов. Улмаар p53 уургийн илрэлийг иммуногистохимийн аргаар үнэлж, эмнэлзүй, лаборатори, эмгэг судлалын зарим үзүүлэлтүүдтэй харьцуулан судаллаа. Үр дүн: Судалгаанд элэгний эст өмөн оношлогдож, мэс засал эмчилгээ хийлгэсэн 33-79 (дундаж нас 64.06±9.1 жил) насны 21 (42%) эрэгтэй, 29 (58%) эмэгтэй нийт 50 оролцогчийн эдээс геномын ДНХ ялган TP53 генийн 249 болон 258-р кодоны мутацыг тодорхойлоход уг генийн 249р кодонд мутант аллель илэрсэнгүй (0%). Харин 258-р кодоны мутант аллель 15 (30%) сорьцод илрэв. TP53 генийн 7-р экзоны 258-р кодоны мутацыг эмнэлзүй, лаборатори, эмгэг судлалын зарим үзүүлэлтүүдтэй харьцуулан үнэлэхэд нас (p=0.558), хүйс (p=0.851), хепатитын В вирусийн халдвар (p=0.288), хепатитын С вирусийн халдвар (p=0.902), элэгний хатуурал (p=0.736), сорвижилт (p=0.985), өөхжилт (p=0.368), ийлдсийн AFP-ий хэмжээ (p=0.662) хавдрын тоо (p=0.665), хавдрын хэмжээ (p=0.439), судасны нэвчилттэй (p=0.849) статистик ач холбогдол бүхий хамаарал ажиглагдаагүй. Түүнчлэн элэгний эст өмөнгийн өөр өөр үе шатанд оношлогдож, мэс засал эмчилгээ хийлгэсэн нийт 46 оролцогчийн парафинд бэхжүүлсэн элэгний эдийн зүслэгт p53 уургийн илрэлийг иммуногистохимийн аргаар тодорхойлоход 26 (57%) сорьцод p53 уургийн будагдалт эерэг байсан ба p53 уургийн илрэлийг эмнэлзүй, лаборатори, эмгэг судлалын зарим үзүүлэлтүүдтэй харьцуулан судлахад p53 уургийн эерэг будагдалт TP53 генийн 258-р кодоны мутац (p=0.004) болон хепатитын B вирусийн халдвартай (p=0.002) оролцогчдод өндөр байсан нь статистикийн хувьд ач холбогдол бүхий ялгаатай байлаа. Дүгнэлт: Бидний судалгаагаар элэгний эст өмөнгийн эдэд TP53 генийн 258-р кодоны мутац зонхилон тодорхойлогдсон нь хепатитын вирусийн халдварын нөлөөгөөр өдөөгдсөн байж болох юм. Түүнчлэн 249-р кодоны мутац илрээгүй нь монголчуудын хувьд элэгний эст өмөнгийн үүсэлд афлатоксины нөлөө одоогоор бага байгааг илтгэх боломжтой гэж үзэж байна. Мөн TP53 генийн мутацтай үед элэгний эдэд p53 уургийн илрэл их байгаа төдийгүй хепатитын B вирусийн халдвартай хамааралтай байна.
  • Loading...
    Thumbnail Image
    Some of the metrics are blocked by your 
    consent settings
    Item type:Publication,
    Association of GSTM1, NAT2 Gene Polymorphisms and Susceptibility to Renal cell carcinoma in Mongolia: A Case-Control Study
    (2025-12)
    Batmunkh, Ganbayar
    ;
    Avirmed, Shiirevnyamba
    ;
    Purevsuren, Myagmarsuren
    ;
    Bold, Sodgerel
    ;
    Yura, Ganbolor
    OBJECTIVE: This study aimed to assess the impact of glutathione S-transferase M1 (GSTM1) and N-acetyltransferase 2 (NAT2) polymorphisms on renal cell carcinoma (RCC) risk in Mongolian individuals, both independently and in combination with smoking and urinary tract diseases (UTDs). METHODS: This hospital-based case-control study included 88 histologically confirmed RCC patients and 88 cancer-free controls, matched by age and sex. Genotyping of GSTM1 and NAT2 polymorphisms was performed using PCR-RFLP. RESULTS: There were 34 men and 54 women, with a mean age of 51.9 ± 13.2 years. The results revealed that NAT2 low acetylator genotype significantly increased risk of RCC (cOR=2.077, 95%CI=1.072-4.025, p=0.03). Notably, WT/M3 genotype was significantly associated with RCC risk (aOR=9.1, 95% CI=1.138-72.783; p=0.037). GSTM1-positive genotype significantly increased RCC risk when combined with NAT2 low acetylator genotypes (cOR=3.304, 95% CI=1.311-8.327, p=0.011). Among smokers, individuals with GSTM1-null genotype had an increased risk of RCC (cOR=4.654, 95% CI=1.458-14.86, p=0.009). Additionally, NAT2 low acetylator genotype significantly increased RCC risk in smokers (cOR=6.596, 95% CI=2.26-19.255, p=0.001). Furthermore, both GSTM1 and NAT2 genotypes were associated with significantly increased RCC risk following stratification by a history of urinary tract diseases. CONCLUSION: The findings suggest that the NAT2 WT/M3 polymorphism, along with smoking and UTDs, contributes to RCC susceptibility in Mongolian cases.