Davaadorj, Naranjargal

Товч нэр

Бүтэн нэр

Davaadorj Naranjargal

Латин нэр

Davaadorj Naranjargal

Албан тушаал

Судлаач

Харьяалал

Анагаахын Шинжлэх Ухааны Үндэсний Их Сургууль

ORCID

0009-0009-6227-1539

Now showing 1 - 9 of 9

Some of the metrics are blocked by your
consent settings
Polymorphisms in TP53, MDM2 Genes and Risk of Renal Cell Carcinoma in a Mongolian Population
(Mongolian National University of Medical Sciences, 2025-03-31)
Ganbayar Batmunkh
;
Munkhtuya Tumurkhuu
;
Myagmarsuren Purevsuren
;
Bayan-Undur Dagvadorj
;
Yerkyebulan Mukhtar
Objective: Renal cell carcinoma (RCC) is one of the most common malignancies of the kidney, with genetic factors playing a critical role in its development. Among the key genetic factors, TP53 and MDM2 gene polymorphisms have been implicated in cancer susceptibility, but their association with RCC remains unclear in different populations. This study evaluated the association of TP53 and MDM2 gene polymorphisms with RCC risk among Mongolian individuals. Method: In a hospital-based case-control study, 88 RCC cases and 88 matched controls were analyzed for TP53 and MDM2 variants using RFLP-PCR based genotyping. Results: The TP53 CG and CC genotypes and MDM2 TG and GG genotypes were not significantly associated with RCC risk when considered individually. However, individuals carrying the MDM2 GG and TP53 CC genotypes showed elevated RCC risk, although statistical significance was not reached. No strong interaction effects between genotypes and clinical risk factors such as smoking or urinary tract disease were observed. Conclusion: While TP53 and MDM2 polymorphisms showed trends toward association with RCC, larger studies are warranted to clarify their roles in genetic susceptibility within the Mongolian population.
Some of the metrics are blocked by your
consent settings
В эсийн Ходжкины бус лимфома оношлогдсон эмчлүүлэгчдэд вирүсийн эсрэг эмчилгээний зарим үр дүн
(2021-03-21)
Б.Мягмаржав
;
Б.Хишигжаргал
;
Б.Дэлгэрбат
;
Б.Энхтуул
;
Д.Эрдэнэцогт
Сүүлийн 15-20 жилд хийгдсэн эпидемиологи, молекул биологи, вирүсийн эсрэг эмчилгээ зэрэг олон төрөл судалгааг үндэслээд хепатитын С вирүс (ХСВ) болон В эсийн Ходжкины бус лимфома (В-ХБЛ) хоорондын холбоо, хамаарлыг нийтээр хүлээн зөвшөөрч байна.1,2 ХСВ-ийн халдвар нутагшмал Монголчуудад ХСВ-ийн архаг халдвар бүхий В-ХБЛ-той эмчлүүлэгчдэд ВЭШҮ эмийн эмчилгээ хэрхэн нөлөөлөхийг судлах нь практикийн чухал ач холбогдолтой юм. Шинээр В-ХБЛ оношлогдсон, ХСВ-ийн архаг халдвартай эмчлүүлэгчдээс ВЭШҮ эмийн эмчилгээ хийгээд хими эмчилгээнд орсон ба шууд хими эмчилгээнд орсон 2 бүлгийг хими эмчилгээний үе (хими эмчилгээний эхний циклээс хойш 10 хоногийн дараагаас сүүлийн цикл хими эмчилгээнээс <30 хоног хүртлэх хугацааны)-ийн эмнэлзүй ба шинжилгээний үзүүлэлтээр харьцуулан дагаж судалсан. Шинээр В-ХБЛ-оношлогдсон, ХСВ-ийн архаг халдвартай 11 (6 эмэгтэй, 5 эрэгтэй) хүн (бүгд ХСВ-ийн омог 1b байсан ба Sofosbuvir Ledipasvir эм уусан) ВЭШҮ эмийн эмчилгээ бүрэн хийгдэж дуусгасан байна. Дүгнэлт: 1. Шинэ оношлогдсон В-ХБЛ-ын ХСВ-ийн архаг халдвар хавсарсан эмчлүүлэгчдэд хими эмчилгээний өмнө, хими эмчилгээтэй нь хавсруулан, хими эмчилгээний дараа ВЭШҮ эмийн эмчилгээг хийхэд В-ХБЛ-ын эмнэлзүйн талаас хүндрэл гараагүй ба аль ч тохиолдолд ХСВ бүрэн эдгэрсэн буюу вирүсийн тогтвортой хариу илэрсэн болно. 2. ХСВ-ийн архаг халдвар хавсарсан В-ХБЛ-ын үед ВЭШҮ эмийн эмчилгээг хими эмчилгээний өмнө ба хавсран хийх нь төлөвлөсөн хими эмчилгээг гүйцэт хийх боломжийг нэмэгдүүлж байна.
Some of the metrics are blocked by your
consent settings
Элэгний анхдагч өмөнгийн үеийн DCP уургийн оношлогооны ач холбогдлыг судалсан нь
(2021-03-13)
Б.Пүрэвжаргал
;
Э.Анир
;
М.Алтанхүү
;
Б.Сумъяа
;
Б.Солонго
Үндэслэл: 2020 оны байдлаар Монгол улсад бүртгэгдэж буй хавдрын DCP тохиолдол ба нас баралтын тоогоор ЭАӨ тэргүүлж (2236/39.1%, HCC 2060/46.1%) байгаа нь энэ эмгэгийн эмнэлзү н шинж бүдэг, эрт үеи н PIVKA II оношлогоо дутмаг ба гаата шууд холбоото . Иймд ЭАӨ-гийн эрт AFP үеийн оношлогоонд чухал үүрэгтэй К аминдэм дутагдлын улмаас үүсэх des-gamma-carboxyprothrombin (DCP) уургийн ач холбогдлыг судлах зорилго тавьсан. Материал, арга зү : Бид 2019 оны 6-р сараас 11-р сар хүртэлх хугацаанд “Элэгни төв” эмнэлгээр ү лчлүүлсэн харьцангу эрүүл, гепатитийн В, С, ВД вирүс эерэг болон дүрс оношлогоо ба гистологи н шинжилгээгээр ЭАӨ онош батлагдсан нийт 5 бүлэг, 376 хүни г хамрууллаа. Судалгаанд хамрагдагсдаас биологи н шинжлэгдэхүүн авч, DCP, AFP-ы агууламжи г хемилюминесценцийн аргаар (CLIA) тодорхойлсон бол элэгни хатуурлын зэрги г FIBROSCAN 502 багажийн тусламжтай тодорхо лсон. Статистик боловсруулалтыг SPSS 23 программ ашиглан дескриптив боловсруулалт хийн тархалтыг тодорхойлж, бүлэг хоорондын ялгааг Т тест, хамаарлыг ROC анализаар тус тус тооцоолов. Үр дүн: Ийлдсийн DCP уургийн агууламж ЭАӨ-тэй хүмүүст 486.74±621 mAU/mL, В вирүсийн шалтгаант элэгний архаг үрэвсэлтэй хүмүүст 34.7±20.6 mAU/mL, архаг В болон Д вирүсийн хавсарсан халдвартай хүмүүст 32.4±32.3 mAU/mL, С вирусийн шалтгаант элэгний архаг үрэвсэлтэй хүмүүст 30.6±14.1 mAU/mL байсан бол харьцангуй эрүүл бүлгийн хүмүүст 27.2±9.2 mAU/mL байв. DCP уурги н босго утгыг 40 mAU/mL-ээр тооцоход мэдрэг чанар 88.4%, өвөрмөц чанар 83.8% байлаа. Харин AFP-ы босго утга 10 ng/mL-ээр тооцоход мэдрэг чанар 75%, өвөрмөц чанар 78.8% байв. Мөн элэгний фиброзын зэрэг ба ийлдсийн DCP-ийн агууламж хооронд дунд зэргийн хамаарал (r=0.248, p=0.03) илэрсэн бол AFP-ы агууламж хүчтэй хамааралтай (r=0.580, p=0.0001) байв. Дүгнэлт: Ийлдсийн DCP уургийн агууламж харьцангуй эрүүл, ЭАӨ-тэй, вирүсийн шалтгаант элэгний үрэвсэлтэй бүлгүүдэд ялгаатай (p<0.05) байна. Ийлдсийн AFP-ы агууламж элэгни фиброзын зэргээс хамаарч нэмэгдсэн (p=0.0001) ба DCP уураг харьцангу тогтворто (p=0.03) ба лаа. DCP уурги н өвөрмөц ба мэдрэг чанар өндөр (83.8%; 88.4%) ба на.
Some of the metrics are blocked by your
consent settings
Гепатитын С вирусийн дахилт илэрсэн хүмүүст эмийн тэсвэржилтийг нөхцөлдүүлэгч мутацийг илрүүлэх нь
(2021-03-13)
Б.Солонго
;
О.Одгэрэл
;
Б.Заяа
;
Д.Наранжаргал
;
М.Алтанхүү
Үндэслэл: Гепатитын С вирусийн эсрэг эмүүдийг эмчилгээнд хэрэглэхэд вирусийн эмчилгээний тогтвортой урвал буюу эдгэрэлт 95%с дээш байдаг.1 5-10%-д эмчилгээ үр дүнгүй болсон тохиолдолд эмийн тэсвэржилттэй холбоотой мутацийн шинжилгээг хийх нь чухал.2 Манай оронд энэ төрлийн судалгааны ажил одоогоор хийгдээгүй байна. Арга аргачлал: 2016-2018 оны хооронд Элэгний төв эмнэлэгт гепатитын С вирусийн эмчилгээ, оношлогоо хийлгэсэн хүмүүсээс гепатитын С вирусийн дахилт илэрсэн үйлчлүүлэгчийг сонгон гепатитын С вирусийн NS3, NS5A, NS5B бүтцийн бус уураг дээр эмийн тэсвэржилтийг нөхцөлдүүлэгч мутацийг илрүүлэн 2020 онд гаргасан Европын Элэг Судлалын Холбоо (ЕЭСХ)-ны удирдамжийн дагуу үнэлсэн. Үр дүн: Гепатитын С вирусийн дахилт илэрсэн 14 үйлчлүүлэгчдээс 92.85% нь 1b генотиптой байсан. Y93H мутаци 1b генотиптой үйлчлүүлэгчдийн 84.6%-д илэрсэн бөгөөд 61.5%-д NS5A уураг дээр L31M/V/I+Y93H хавсарсан мутаци илэрсэн. Энэ нь дан мутаци илрэхээс илүүтэй эмийн тэсвэржилт үүсгэдэг.
Some of the metrics are blocked by your
consent settings
Бэлгийн шүүрэл дэх хепатитийн дельта вирүсийг судалсан дүн
(2023-05-22)
Л.Оюунгэрэл
;
Э.Саруул
;
Э.Анир
;
Д.Наранжаргал
;
О.Одгэрэл
Үндэслэл: Манай улс нь элэгний үрэвсэл, хатуурал, элэгний эсийн эсийн өмөнгийн өвчлөл, нас баралт өндөртэй орнуудын нэг юм. Манай улсад явуулсан судалгаагаар HBsAg эерэг хүн амын дунд ХДВ-ийн тархалт 67.5% байгааг судлаачид тодорхойлсон байна. ХДВ нь архаг вирүст хепатитын хамгийн хүнд хэлбэрийг үүсгэдэг бөгөөд бэлгийн идэвхтэй, залуу хүмүүсийн дунд ХДВ-ийн халдварын тархалт харьцангуй өндөр байдаг тул вирүс бэлгийн харьцааны үед дамжих магадлалтай юм. Зорилго: Иймд Дельта хепатитын архаг үрэвсэлтэй өвчтөнүүдийн үрийн шингэн болон үтрээний шүүрэлд ХДВ-РНХ илрүүлэх замаар ХДВ-ийн бэлгийн замаар дамжих боломжийг баталгаажуулах нь чухал юм. Арга, аргачлал: Бид эмнэлэгт суурилсан агшингийн судалгааны загвараар судалгааг хийж гүйцэтгэлээ. 2022 оны 10 дугаар сараас 2023 оны 1 дүгээр сар хүртэл “Элэгний төв” эмнэлэгт хандсан үйлчлүүлэгчдээс зөвшөөрөл авч сайн дурын үндсэн дээр хамруулсан. Судалгаанд хамрагдсан хүмүүст шинжилгээ өгөхөөс 48 цагийн өмнө бэлгийн харьцаанд орохгүй байх, эмэгтэйчүүдэд үтрээ/умайн хүзүүний арчдас авахаас 48 цагийн өмнө үтрээнд ямар нэг бүтээгдэхүүн хэрэглэхгүй байхыг зөвлөсөн. Үрийн шингэнийг мастурбаци хийх замаар нэг удаагийн ариун саванд, үтрээ/умайн хүзүүнээс молекул биологийн шинжилгээнд зориулагдсан бамбараар арчиж дээжийг цуглуулсан. ХДВ-РНХ-ийг бодит хугацааны PCR шинжилгээгээр илрүүлсэн. Үр дүн: Судалгаанд нийт 61 өвчтөн (эрэгтэй 31, эмэгтэй 30, 23-47 насны) хамрагдсан. Нийт оролцогчдын дундаж нас 36.03-тай байсан бөгөөд тэдний 83.3% нь гэр бүлтэй байв. Эрэгтэйчүүдийн 51.6% (16/31)-д, эмэгтэйчүүдийн 83.3% (25/30)-д бэлгийн шүүрэлд ХДВ-РНХ эерэг тодорхойлогдсон. Үрийн шингэн дэх ХДВ-РНХ болон ийлдэс дэх РНХ-ийн түвшин хоорондын хамаарал сул, харин эмэгтэйчүүдийн бэлгийн шүүрэл дэх ХДВ-РНХ болон сийвэнгийн РНХ-ийн түвшин хоёрын хооронд хүчтэй хамааралтай байсан. Дүгнэлт: Судалгаагаар ХДВ-РНХ нь бэлгийн шүүрэлд тодорхойлогдож байгаа нь ХДВ бэлгийн замаар дамжих боломжтойг харуулж байна. Мөн цусан дахь ХДВ-ийн ачааллаас бэлгийн шүүрэл дэх вирүсийн тоо хэмжээ хамаарч байна.
Some of the metrics are blocked by your
consent settings
Хепатитын С вирүст (ХСВ) архаг халдварыг вирүсийн эсрэг шууд нөлөөт эмээр эмчилсэн үр дүн
(2021-03-13)
Д.Бэхболд
;
Г.Зулхүү
;
З.Дэлгэрсайхан
;
Л.Оюунгэрэл
;
Б.Мягмаржав
Манай оронд элэгни эст өмөн (ЭЭӨ)-ийн тохиолдолууд олон улсын дундажаас 11 дахин өндөр бөгөөд зонхилон элэг гэмтээгч Вирологийн тогтвортой хепатитын В, С мөн Д вирүсийн шалтгаантай байдаг. ХСВ нь Монголд үр дүн (ВТҮД) элэгни хавдрын голлох шалтгаан бөгөөд ни гми н эрүүл мэнди н Ледипасвир/Софосбувир нэн тулгамдсан асуудал болоод ба на3. Монгол улс нь хөгжиж бу Даклатасвир орнуудаас Софосбувир/Ледипасвир 400/90мг эмчилгээг бүртгүүлсэн Элэгний эсийн өмөн анхдагч улсуудын нэг юм. АНУ-ын Гиле д Са нс компани н Хепатитын С вирүс Хүртээмж хөтөлбөри н дэмжлэгтэ гээр, 2016 оны 1 сараас ХСВ-и н эсрэг эмчилгээни хөтөлбөр эхэлсэн. 2018 оноос эхлэн Засгийн газрын дэмжлэгтэйгээр Элэг бүтэн Монгол хөтөлбөрийн хүрээнд Засгийн газраас ЭМД-ийн хөнгөлөлтөөр ХСВ-ийн эмчилгээнд хөнгөлөлт үзүүлсэнээр олон мянган хүн вирүсийн эмчилгээнд орж ХСВ-ийн халдварыг арилгах бодит боломж бүрдсэн (Элэг бүтэн Монгол хөтөлбөр). ХСВ-и н эсрэг эмчилгээ 1120 эмчлүүлэгч нар Софосбувир/ Ледипасвир 400/90мг хослолыг рибавиринтай болон рибавирингүй 8-24 долоо хоног эмчилж, тандан судалж, үр дүнг үнэлсэн ба ХСВРНХ ачааллыг эмчилгээни өмнө, 4 дэх болон 12 дахь долоо хоногт хийсэн. Эмчилгээ дууснаас хо ш 12 дахь долоо хоногт (Sustained Virologic Response (SVR) вирүслоги н тогтворто үр дүн (ВТҮД)), ХСВ-РНХ ачаалалыг үнэлсэн. Бүх эмчлүүлэгч нарт элэгни энзимүүд, цусны дэлгэрэнгүй шинжилгээ (ЦДШ), эмчилгээни явц дахь сөрөг нөлөөг тодруулсан. Шинжилгээнүүди г Элэгний төвийн лабораторид хи сэн. Эм ууж байх хугацаанд эмтэй холбоотой сөрөг нөлөө илрээгүй 923/1120 (82.4%), харин эмтэй холбоотой 1 сөрөг нөлөө гарсан 154/1120 (13.7%), 2 ба түүнээс дээш сөрөг нөлөө илэрсэн 44/1120 (3.9%). Эмчилгээний өмнө элэгний хавдаргүй байсан бол эмчилгээний эхний сарын төгсгөлд 2/1120 (0.1%) ЭЭӨ, эм дууссанаас хойш 5/1120 (0.4%) ЭЭӨ илэрч хавдрын эмчилгээ хийлгэсэн. Эмчилгээний 4 дахь долоо хоногт ЭЭӨ илэрсэн 2 тохиолдол байсан үүнийг элэгний хавдрын RFA (Radiofrequency ablationхэт халуунаар шарах) эмчилгээ хийлгэсэн дараа ХСВ-ийн эмчилгээг үргэлжлүүлж дуусгасан. Софосбувир/Ледипасвир эмийн эмчилгээнд орсон эмчлүүлэгч нар эмчилгээ дууссанаас ВТҮД12 тооцож үзэхэд 97.7% (1095/1120) байсан. Үүнээс ХСВ-тэй циррозгүй ВТҮД12 99.2% (846/852), циррозтой ВТҮД12 (241/258) 93.4%, элэгний хавдартай эмчилгээ хийгдсэн эмчлүүлэгчдийн дунд ВТҮД12 (8/10) 80% байсан. Ледипасвир/Софосбувир эмийн эмчилгээний дараа ХСВ дахисан (сэдэрсэн) 25/1120 (2.2%) буюу эмчилгээ амжилтгүй болсон эмчлүүлэгч нарт дахин Софосбувир 400мг Даклатасвир 60мг эмчилгээг 12 долоо хоног хийхэд ВТҮД12 (19/25) 76% үр дүнтэй байв. Эмчилгээний явцад эмтэй холбоотой сөрөг нөлөө 17.6% нь илэрсэн байна.
Some of the metrics are blocked by your
consent settings
2015-2019 онд Монгол насанд хүрэгчдийн дунд оношлогдсон лимфом, В-эсийн Ходжкины бус лимфомын тохиолдлууд
(2022-04-28)
Б.Мягмаржав
;
Б.Хишигжаргал
;
Б.Дэлгэрбат
;
Ж.Ганболор
;
Б.Энхтуул
Лимфом хавдрын дийлэнх хувийг хамардаг В-эсийн Ходжкины бус лимфом (В-ХБЛ) үүсэн хөгжихөд эмчлүүлэгчийн нас, хүйс, гепатитын В, С вирус (ГВВ, ГСВ)-ийн халдвартай эсэх нь чухал ач холбогдолтой гэж үздэг. Арга, аргачлал: 2015-2019 оны хооронд шинээр оношлогдсон, судалгааны шалгуур хангасан лимфомтой 363 тохиолдлыг ретроспектив судаллаа. Лимфомтой тохиолдлуудыг Ходжкины лимфом (ХЛ)-той, 34 (9.4%) Т-эсийн Ходжкины бус лимфом (Т-ХБЛ)-той, В-ХБЛ-той гэж бүлэглэн нас, хүйс, ГВВ, ГСВ-ийн халдвартай эсэх гэсэн үзүүлэлтээр харьцуулав. Үр дүн: Лимфомтой эмчлүүлэгчдийн дундаж нас 53.3 ба тэдгээрийн 284(78.2%) В-ХБЛ-той, 45 (12.4%) ХЛ-той, 34(9.4%) Т-ХБЛ-той байсан. ХЛ-той эмчлүүлэгчдийн дундаж нас В-ХБЛ-тойгоос илт залуу (44.4 ба 55.1; p<0.000) байв. Энэхүү 3 бүлгийн дунд ГВВ-ийн халдварын хувь ялгаагүй (14.4% ба 11.1% ба 5.9%; p=0.344) байсан. Харин В-ХБЛ-той хэлбэрт ГСВ-ийн тохиолдол ХЛ, Т-ХБЛ-той эмчлүүлэгчидтэй харьцуулахад өндөр (42.6% ба 17.8% ба 17.7%; p<0.000) байв. Мөн В-ХБЛ-той хэлбэрт ГВВ, ГСВийн халдварын тохиолдлыг хүн амын дундах тархалттай харьцуулахад ГСВ-ийн халдварын хувь өндөр (42.6% ба 11.1% p<0.000) байв. Улмаар B-ХБЛ-ын жил тус бүрийн тохиолдлуудыг хооронд нь харьцуулахад нас, хүйс, ГВВ, ГСВ-ийн халдварын тохиолдолд мэдэгдэхүйц ялгаа байгаагүй (p>0.05). Дүгнэлт: Монгол улсын 100,000 насанд хүрсэн хүн амд В-ХБЛ-ын 2.87 тохиолдол бүртгэгдсэн нь дэлхийн (4.82) дунджаас бага байгаа ч ГВВ, ГСВ-ийн халдварын тохиолдол өндөр байх хандлагатай байна.
Some of the metrics are blocked by your
consent settings
Development of a risk model for bcr-free prognosis in prostate cancer patients linked to nucleotide metabolism
(2025-03-03)
Wei Liu
;
Munkhtuya Tumurkhuu
;
Naranjargal Davaadorj
;
Tao Feng
;
Ling Qin
Introduction: Prostate cancer is a prevalent malignancy among elderly men, with bioinformatics playing a crucial role in advancing diagnosis and treatment paradigms. Recent studies have highlighted the significance of nucleotide metabolism (NM) in Prostate cancer development and progression, linking it to aggressive cancer phenotypes characterized by uncontrolled proliferation and metastasis. Understanding NM-related genes (NMRGs) could provide insights into Prostate cancer pathogenesis and therapeutic targets.Methods: This paper analyzed TCGA-PRAD and GSE70769 datasets to identify critical modules associated with NMRGs using weighted gene co-expression network analysis (WGCNA). Differentially expressed genes (DEGs) between Prostate cancer and control samples were extracted from the TCGA-PRAD dataset, with overlaps identified as NM-related DEGs (DE-NMRGs). A biochemical recurrence (BCR)-free risk model was constructed from 396 Prostate cancer samples, and patients were classified into high- and low-risk groups based on median risk scores. A nomogram model integrating key prognostic factors was developed to predict BCR rates.Results: This paper identified 5 prognostic genes: RGS11, KAT2A, MXD3, TARBP1, and WFIKKN. The low-risk group exhibited significantly higher BCR-free survival rates, ESTIMATE scores, and immunophenoscore (IPS) scores compared to the high-risk group. Additionally, potential therapeutic agents, including KU-55933 and Wee1 inhibitors, were proposed. Conclusions: The identified prognostic genes present promising targets for Prostate cancer diagnosis and treatment, emphasizing their importance in predicting biochemical recurrence and tailoring personalized therapeutic strategies for patients.
Some of the metrics are blocked by your
consent settings
Association of GSTM1, NAT2 Gene Polymorphisms and Susceptibility to Renal cell carcinoma in Mongolia: A Case-Control Study
(2025-12)
Batmunkh, Ganbayar
;
Avirmed, Shiirevnyamba
;
Purevsuren, Myagmarsuren
;
Bold, Sodgerel
;
Yura, Ganbolor
OBJECTIVE: This study aimed to assess the impact of glutathione S-transferase M1 (GSTM1) and N-acetyltransferase 2 (NAT2) polymorphisms on renal cell carcinoma (RCC) risk in Mongolian individuals, both independently and in combination with smoking and urinary tract diseases (UTDs). METHODS: This hospital-based case-control study included 88 histologically confirmed RCC patients and 88 cancer-free controls, matched by age and sex. Genotyping of GSTM1 and NAT2 polymorphisms was performed using PCR-RFLP. RESULTS: There were 34 men and 54 women, with a mean age of 51.9 ± 13.2 years. The results revealed that NAT2 low acetylator genotype significantly increased risk of RCC (cOR=2.077, 95%CI=1.072-4.025, p=0.03). Notably, WT/M3 genotype was significantly associated with RCC risk (aOR=9.1, 95% CI=1.138-72.783; p=0.037). GSTM1-positive genotype significantly increased RCC risk when combined with NAT2 low acetylator genotypes (cOR=3.304, 95% CI=1.311-8.327, p=0.011). Among smokers, individuals with GSTM1-null genotype had an increased risk of RCC (cOR=4.654, 95% CI=1.458-14.86, p=0.009). Additionally, NAT2 low acetylator genotype significantly increased RCC risk in smokers (cOR=6.596, 95% CI=2.26-19.255, p=0.001). Furthermore, both GSTM1 and NAT2 genotypes were associated with significantly increased RCC risk following stratification by a history of urinary tract diseases. CONCLUSION: The findings suggest that the NAT2 WT/M3 polymorphism, along with smoking and UTDs, contributes to RCC susceptibility in Mongolian cases.

Davaadorj, Naranjargal

Filters

Settings

Sort By

Results per page