Loading...
Улаанбаатар, Дархан хотын сууцны доторх орчны PM2.5 тоосонцор уушгины үйл ажиллагаанд үзүүлэх нөлөөг судалсан дүн (2023-2024 оны өвлийн үр дүн)
Зохиогч
Э.Маралмаа
Д.Гантуяа
Л.Мөнх-Эрдэнэ
Г.Энхжаргал
Грегори Ч.Грэй
Жунфэнг Жанг
Он
2025 оны аравдугаар сарын 20
Төрөл
journal article
Journal
Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан
Volume
21
Issue
5
Start Page
105
End Page
111
ISSN
2959-6947
Хураангуй
Үндэслэл: Аэродинамик голч 2.5 микрометр ба түүнээс бага голчтэй тоосонцор (PM2.5) нь амьсгалын замаар дамжин уушгины цулцангийн гүнд нэвтэрч, исэлдэлтийн стресс, системийн болон судасны үрэвслийг өдөөх нөлөө бүхий онцлогтой юм. Монгол Улс нь агаарын бохирдлын түвшин их орнуудын тоонд ордог бөгөөд нийт хүн амын тал хувиас илүү хувь нь амьдардаг Улаанбаатар хотод өвлийн улиралд PM2.5-ын агууламж 200 мкг/м³-аас давж, ДЭМБ-ын зөвлөмжийн хэмжээнээс 8 дахин ихэсдэг байна. Улаанбаатар хотын 1,200 насанд хүрэгчдийг хамруулсан судалгаагаар агаарын бохирдол өндөр байдаг улиралд амьдралын чанар эрс муудсан ба өмнө нь амьсгалын замын үйл ажиллагааны алдагдалтай байсан хүмүүсийн илүүтэй илэрч байсан. Зорилго: Улаанбаатар, Дархан хотын насанд хүрэгчдийн сууцны доторх орчны PM2.5 тоосонцрын агууламжийг уушгины үйл ажиллагааны үзүүлэлтүүдтэй харьцуулан судлах. Арга аргачлал: Судалгааг аналитик судалгааны агшингийн загвараар зорилтот түүврийн аргаар Улаанбаатар, Дархан хотын насанд хүрэгчдийг хамруулан хийж гүйцэтгэсэн. Судалгааны мэдээлэл цуглуулахад судалгаанд оролцогчдийн сууцны доторх орчны агаарын чанарыг хэмжих PurpleAir багаж 1 сарын турш байршуулан хэмжилтийг хийж, үүний дараа спирометрийн шинжилгээгээр уушгины үйл ажиллагааг үнэлсэн ба SPSS-25.0 программыг ашиглан тооцоолол хийж үр дүнг тооцсон. Үр дүн: Нийт 236 оролцогчдын 114 (48.3%) Улаанбаатар, 122 (51.7%) Дархан хот, хүйсийн хувьд 111 эрэгтэй (47.0%), 125 эмэгтэй (53.0%) байсан оролцогчид байв. Сууцны доторх PM2.5-ийн дундаж агууламж 66.24 мкг/м³ байсан (СХ 44.87 мкг/м³) ба хамгийн бага нь 7.79 мкг/м³, хамгийн их нь 264.55 мкг/м³ байв. Орон сууцны төрлөөр ангилан үзэхэд гэрт PM2.5-ийн дундаж агууламж 82.34 мкг/м³ байсан нь байшинд (67.34 мкг/м³) болон орон сууцанд (32.24 мкг/м³) тодорхойлогдсон агууламжаас харьцангуй их байсан. Хамаарлын шинжилгээгээр Генслерийн индекс (FEV1/FVC харьцаа), амьсгал гаргалтын дээд хурд (PEF) ба эзэлхүүний дундаж хурд (FEF25–75)-ыг илтгэх үзүүлэлтүүд PM2.5-ийн агууламжтай урвуу хамаарал бүхий тогтоогдсон нь статистикийн хувьд ач холбогдол бүхий байв. Оролцогчдын 9.4%-д уушгины хүчилсэн амьдралын багтаамж (FVC), 15.3%-д эхний 1 секунд дэх хүчлэн гаргах агаарын эзлэхүүн (FEV1), харин 3.8% нь FEV1/FVC харьцаа буурсан байв. Дүгнэлт: Сууцны доторх орчны PM2.5 агууламж нь гэр сууцанд өндөр илэрсэн бөгөөд уушгины үзүүлэлтүүдээс амьсгал гаргалтын бууралтыг илтгэх үзүүлэлтүүд нь сөрөг хамаарал бүхий статистикийн хувьд ач холбогдолтой байв.
Background: Particulate matter with an aerodynamic diameter of 2.5 micrometers or smaller (PM2.5) penetrates deep into the alveoli through the respiratory tract and is characterized by its ability to induce oxidative stress, systemic inflammation, and vascular inflammation. Mongolia ranks among the countries with the highest levels of air pollution. In Ulaanbaatar, where more than half of the country’s population resides, wintertime PM2.5 concentrations often exceed 200 µg/m³, which is about eight times higher than the World Health Organization (WHO) guideline value. A study involving 1,200 adults in Ulaanbaatar showed that quality of life deteriorated sharply during periods of high air pollution, with effects more pronounced among individuals who already had impaired respiratory function. Aim: To examine the relationship between indoor household PM2.5 concentrations and lung function indicators among adults in Ulaanbaatar and Darkhan. Materials and Methods: This analytical cross-sectional study recruited adult participants from Ulaanbaatar and Darkhan through targeted sampling. Household air quality was measured using PurpleAir sensors, which were installed in participants’ homes for one month. After exposure measurement, lung function was assessed via spirometry. Statistical analyses were conducted using SPSS version 25.0. Results: A total of 236 participants were included: 114 (48.3%) from Ulaanbaatar and 122 (51.7%) from Darkhan. The sample consisted of 111 men (47.0%) and 125 women (53.0%). The mean indoor PM2.5 concentration was 66.24 µg/m³ (SD 44.87 µg/m³), ranging from a minimum of 7.79 µg/m³ to a maximum of 264.55 µg/m³. Stratification by housing type showed the highest PM2.5 levels in gers (82.34 µg/m³), followed by detached houses (67.34 µg/m³), while apartments had the lowest concentrations (32.24 µg/m³). Correlation analysis revealed statistically significant negative associations between PM2.5 levels and measures of expiratory function, including the FEV1/FVC ratio, peak expiratory flow (PEF), and mid-expiratory flow (FEF25–75). Reduced forced vital capacity (FVC) was observed in 9.4% of participants, reduced forced expiratory volume in one second (FEV1) in 15.3%, and a decreased FEV1/FVC ratio in 3.8%. Conclusion: Indoor household PM2.5 concentrations were highest in gers, and expiratory flow-related lung function parameters showed significant negative associations with particulate exposure. This suggests that indoor PM2.5 primarily affects airflow limitation rather than overall lung volumes in this population.
Нэмэлт мэдээлэл
Бүрэн эх: https://journal.mnums.edu.mn/index.php/emsu/article/view/1269
Эшлэл
Э.Маралмаа, М.Еркебулан, Х.Сэр-Од, Ш.Шатар, Д.Гантуяа, Л.Мөнх-Эрдэнэ нар. Улаанбаатар, Дархан хотын сууцны доторх орчны PM2.5 тоосонцор уушгины үйл ажиллагаанд үзүүлэх нөлөөг судалсан дүн (2023-2024 оны өвлийн үр дүн). Эрүүл мэндийн шинжлэх ухаан. 2025;21(5):105-111.